Ethics code: IR.SBMU.REC.1401.005
دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی
چکیده: (26 مشاهده)
سابقه و هدف
این مطالعه با هدف بررسی تأثیر تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) به عنوان روشی غیر تهاجمی برای تقویت فرآیند موبیلیزاسیون سلولهای بنیادی خونساز (HSC) در داوطلبان کاندید پیوند اتولوگ انجام شد. تمرکز اصلی بر بررسی تغییرات شمارش سلولهای بنیادی +CD34 و بیان ژنهای SCF و CXCL-12 بود.
مواد و روشها
این مطالعه یک پژوهش نیمه تجربی کاربردی بود که در آن۲۰ بیمار مبتلا به لنفوم هوچکین و غیر هوچکین به صورت همتاسازی بر اساس سن، جنس، شاخص توده بدنی و وضعیت آمادگی جسمانی به دو گروه کنترل (10 =n) و HIIT (n=10) تقسیم شدند. گروه HIIT ، شش ساعت پس از دریافت آخرین دوز فاکتور محرک کلونی گرانولوسیتی (G-CSF) به مدت پنج روز، یک جلسه تمرین تناوبی با شدت بالا شامل ۱۲ دوره یک دقیقهای با شدت 100% VO₂peak انجام دادند. گروه کنترل بدون تمرین و در وضعیت نشسته بر روی تردمیل باقی ماند. نمونهگیری خون در هر دو گروه پیش و بلافاصله پس از مداخله و نمونه آفرزیس نیز بلافاصله پس از مداخله انجام و شمارش سلولهای +WBC، CD34 و زیرگروههای آن بدون تأخیر زمانی قابل توجه در کمتر از 24 ساعت با شرایط نگهداری مناسب در دمای 4 درجه، با فلوسیتومتری صورت گرفت. بیان ژنهای SCF و CXCL-12 با روش qRT-PCR ارزیابی شد.
یافتهها
پس از HIIT، میانگین تعداد سلولهای +CD34 از 12/89 ± 40/86 به 16/15 ± 58/21 و گلبولهای سفید از 3/87 ± 35/35 به 5/1 ± 41/61 افزایش یافت، در حالی که تغییرات گروه کنترل اندک بود. تمرین HIIT باعث افزایش معنادار تعداد WBC، سلولهای +CD34 و زیر گروه +CD34+/CD110 در خون محیطی با اندازه اثر قابل توجه شد (0/05 >p)(d~1-1.4). اما این افزایش در محصول(Yield) آفرزیس مشاهده نگردید. همچنین، هیچ تغییر معناداری در بیان ژنهای SCF و CXCL-12 پس از تمرین دیده نشد و همبستگی قابل توجهی بین بیان این ژنها و شمارش سلولهای بنیادی مشاهده نشد.
نتیجه گیری
تمرین تناوبی با شدت بالا میتواند به عنوان یک تقویتکننده موقت و غیر تهاجمی برای افزایش تعداد سلولهای بنیادی در خون محیطی پس از تجویز G-CSF مطرح باشد. با این حال، این اثر موقتی بوده، به محصول آفرزیس منتقل نمیشود و باید بلافاصله پیش از فرآیند آفرزیس انجام شود.
این مطالعه با هدف بررسی تأثیر تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) به عنوان روشی غیر تهاجمی برای تقویت فرآیند موبیلیزاسیون سلولهای بنیادی خونساز (HSC) در داوطلبان کاندید پیوند اتولوگ انجام شد. تمرکز اصلی بر بررسی تغییرات شمارش سلولهای بنیادی +CD34 و بیان ژنهای SCF و CXCL-12 بود.
مواد و روشها
این مطالعه یک پژوهش نیمه تجربی کاربردی بود که در آن۲۰ بیمار مبتلا به لنفوم هوچکین و غیر هوچکین به صورت همتاسازی بر اساس سن، جنس، شاخص توده بدنی و وضعیت آمادگی جسمانی به دو گروه کنترل (10 =n) و HIIT (n=10) تقسیم شدند. گروه HIIT ، شش ساعت پس از دریافت آخرین دوز فاکتور محرک کلونی گرانولوسیتی (G-CSF) به مدت پنج روز، یک جلسه تمرین تناوبی با شدت بالا شامل ۱۲ دوره یک دقیقهای با شدت 100% VO₂peak انجام دادند. گروه کنترل بدون تمرین و در وضعیت نشسته بر روی تردمیل باقی ماند. نمونهگیری خون در هر دو گروه پیش و بلافاصله پس از مداخله و نمونه آفرزیس نیز بلافاصله پس از مداخله انجام و شمارش سلولهای +WBC، CD34 و زیرگروههای آن بدون تأخیر زمانی قابل توجه در کمتر از 24 ساعت با شرایط نگهداری مناسب در دمای 4 درجه، با فلوسیتومتری صورت گرفت. بیان ژنهای SCF و CXCL-12 با روش qRT-PCR ارزیابی شد.
یافتهها
پس از HIIT، میانگین تعداد سلولهای +CD34 از 12/89 ± 40/86 به 16/15 ± 58/21 و گلبولهای سفید از 3/87 ± 35/35 به 5/1 ± 41/61 افزایش یافت، در حالی که تغییرات گروه کنترل اندک بود. تمرین HIIT باعث افزایش معنادار تعداد WBC، سلولهای +CD34 و زیر گروه +CD34+/CD110 در خون محیطی با اندازه اثر قابل توجه شد (0/05 >p)(d~1-1.4). اما این افزایش در محصول(Yield) آفرزیس مشاهده نگردید. همچنین، هیچ تغییر معناداری در بیان ژنهای SCF و CXCL-12 پس از تمرین دیده نشد و همبستگی قابل توجهی بین بیان این ژنها و شمارش سلولهای بنیادی مشاهده نشد.
نتیجه گیری
تمرین تناوبی با شدت بالا میتواند به عنوان یک تقویتکننده موقت و غیر تهاجمی برای افزایش تعداد سلولهای بنیادی در خون محیطی پس از تجویز G-CSF مطرح باشد. با این حال، این اثر موقتی بوده، به محصول آفرزیس منتقل نمیشود و باید بلافاصله پیش از فرآیند آفرزیس انجام شود.
واژههای کلیدی: تمرین تناوبی با شدت بالا، موبیلیزاسیون سلولهای بنیادی خونساز، فاکتور محرک کلونی گرانولوسیت (G-CSF)، پیوند اتولوگ، لنفوم (هوچکین / غیر هوچکین)، آنتیژنهای CD34، کموکاین CXCL12، فاکتور سلولهای بنیادی (SCF)
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
