جلد 23، شماره 3 - ( پائیز 1405 )
جلد 23 شماره 3 صفحات 211-203 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.IAU.KHUISF.REC.1398.111
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Karimi M, Javadzadeh Shahshahani H, Mortazavizadeh M. Assessment of Platelet Transfusion Appropriateness and Adherence to Clinical Guidelines in Two Educational Hospitals
in Yazd, Iran. , bloodj. 2026; 23 (3) :203-211
URL: http://bloodjournal.ir/article-1-1655-fa.html
URL: http://bloodjournal.ir/article-1-1655-fa.html
کریمی مریم، جوادزاده شهشهانی هایده، مرتضوی زاده سید محمد رضا. ارزیابی مناسب بودن تزریق پلاکت و میزان پایبندی به راهنماهای بالینی در دو بیمارستان آموزشی شهر یزد. ، فصلنامه پژوهشی خون. 1405; 23 (3) :203-211
دانشیار مرکز تحقیقات انتقال خون ـ مؤسسه عالی آموزشی و پژوهشی طب انتقال خون و اداره کل انتقال خون یزد
چکیده: (24 مشاهده)
چکیده
سابقه و هدف
تزریق پلاکت یکی از اقدامات حیاتی در حمایت از بیماران مبتلا به ترومبوسیتوپنی است. با این حال، تزریق نامناسب پلاکت می‌تواند منجر به افزایش هزینه‌های درمان، بروز عوارض ناشی از تزریق خون و کاهش ذخایر فرآورده‌های خون شود. این مطالعه با هدف ارزیابی میزان انطباق تزریق پلاکت با راهنماهای بالینی در دو بیمارستان آموزشی شهر یزد انجام شد.
مواد و روش‌ها
این مطالعه مقطعی بر روی ۲۰۰ بیمار دریافت‌کننده پلاکت در دو بیمارستان آموزشی شهر یزد انجام شد. اطلاعات بیماران شامل سن، جنس، تشخیص بیماری، شمارش پلاکت پیش از تزریق، تعداد واحدهای پلاکت دریافت‌شده و اندیکاسیون تزریق پلاکت از پرونده‌های پزشکی استخراج شد. مناسب یا نامناسب بودن تزریق پلاکت بر اساس راهنماهای بین‌المللی مصرف پلاکت ارزیابی شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 22 و آزمون‌های کای‌دو و آزمون‌های غیر پارامتریک تحلیل شدند.
یافته‌ها
از مجموع ۲۰۰ بیمار مورد بررسی، ۱۰۳ نفر (51/5 درصد) مرد بودند و میانه سن بیماران 56 سال ( دامنه بین چارکی: 37/75 تا 71 سال) بود. بیشترین موارد تزریق پلاکت در بیماران مبتلا به بیماری‌ها و بدخیمی‌های هماتولوژیک مشاهده شد. در مجموع، تزریق پلاکت در ۱۶۰ بیمار (۸۰ درصد) مطابق با راهنماهای بالینی و در ۴۰ بیمار (۲۰ درصد) نامناسب ارزیابی شد. میانه شمارش پلاکت پیش از تزریق ۱۰9× 14 در لیتر( دامنه بین چارکی: 8 تا 23/5) بود. تمامی موارد تزریق پلاکت در بیمارانی که شمارش پلاکت بیش از ۱۰9× ۱۰۰ در لیتر داشتند، نامناسب ارزیابی شد. در 91% از بیماران مبتلا به بیماری‌ها و بدخیمی‌های هماتولوژیک، تزریق پلاکت مطابق با معیارهای مناسب بودن تزریق بود؛ در مقابل، این میزان در بیماران مبتلا به بیماری‌های زنان و موارد جراحی 40% بود (0.001 >p).
نتیجه‌گیری
اگرچه بیشتر تزریق‌های پلاکت مطابق با راهنماهای بالینی انجام شده بود، اما هم‌چنان میزان قابل توجهی از تزریق‌های نامناسب، به ویژه در بیماران با شمارش پلاکت بالاتر و در بخش‌های جراحی و زنان، مشاهده شد. اجرای برنامه‌های آموزشی، پایش مستمر عملکرد تزریق خون و استفاده از ابزارهای کمک تصمیم‌گیری بالینی می‌تواند به کاهش تزریق‌های غیرضروری پلاکت و بهینه‌سازی مصرف این فرآورده کمک کند.
سابقه و هدف
تزریق پلاکت یکی از اقدامات حیاتی در حمایت از بیماران مبتلا به ترومبوسیتوپنی است. با این حال، تزریق نامناسب پلاکت می‌تواند منجر به افزایش هزینه‌های درمان، بروز عوارض ناشی از تزریق خون و کاهش ذخایر فرآورده‌های خون شود. این مطالعه با هدف ارزیابی میزان انطباق تزریق پلاکت با راهنماهای بالینی در دو بیمارستان آموزشی شهر یزد انجام شد.
مواد و روش‌ها
این مطالعه مقطعی بر روی ۲۰۰ بیمار دریافت‌کننده پلاکت در دو بیمارستان آموزشی شهر یزد انجام شد. اطلاعات بیماران شامل سن، جنس، تشخیص بیماری، شمارش پلاکت پیش از تزریق، تعداد واحدهای پلاکت دریافت‌شده و اندیکاسیون تزریق پلاکت از پرونده‌های پزشکی استخراج شد. مناسب یا نامناسب بودن تزریق پلاکت بر اساس راهنماهای بین‌المللی مصرف پلاکت ارزیابی شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 22 و آزمون‌های کای‌دو و آزمون‌های غیر پارامتریک تحلیل شدند.
یافته‌ها
از مجموع ۲۰۰ بیمار مورد بررسی، ۱۰۳ نفر (51/5 درصد) مرد بودند و میانه سن بیماران 56 سال ( دامنه بین چارکی: 37/75 تا 71 سال) بود. بیشترین موارد تزریق پلاکت در بیماران مبتلا به بیماری‌ها و بدخیمی‌های هماتولوژیک مشاهده شد. در مجموع، تزریق پلاکت در ۱۶۰ بیمار (۸۰ درصد) مطابق با راهنماهای بالینی و در ۴۰ بیمار (۲۰ درصد) نامناسب ارزیابی شد. میانه شمارش پلاکت پیش از تزریق ۱۰9× 14 در لیتر( دامنه بین چارکی: 8 تا 23/5) بود. تمامی موارد تزریق پلاکت در بیمارانی که شمارش پلاکت بیش از ۱۰9× ۱۰۰ در لیتر داشتند، نامناسب ارزیابی شد. در 91% از بیماران مبتلا به بیماری‌ها و بدخیمی‌های هماتولوژیک، تزریق پلاکت مطابق با معیارهای مناسب بودن تزریق بود؛ در مقابل، این میزان در بیماران مبتلا به بیماری‌های زنان و موارد جراحی 40% بود (0.001 >p).
نتیجه‌گیری
اگرچه بیشتر تزریق‌های پلاکت مطابق با راهنماهای بالینی انجام شده بود، اما هم‌چنان میزان قابل توجهی از تزریق‌های نامناسب، به ویژه در بیماران با شمارش پلاکت بالاتر و در بخش‌های جراحی و زنان، مشاهده شد. اجرای برنامه‌های آموزشی، پایش مستمر عملکرد تزریق خون و استفاده از ابزارهای کمک تصمیم‌گیری بالینی می‌تواند به کاهش تزریق‌های غیرضروری پلاکت و بهینه‌سازی مصرف این فرآورده کمک کند.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
طب انتقال خون
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
