جلد 22، شماره 4 - ( زمستان 1404 )
جلد 22 شماره 4 صفحات 304-297 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.TMI.REC.1403.004
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Kheiri Ardahaei F, Yari F, Amo Hossein B. Compairing the Immune Response Induced in Peripheral Blood Mononuclear Cells by RhD+ Red Blood Cells and their Membrane Extract in Culture Medium. bloodj 2025; 22 (4) :297-304
URL: http://bloodjournal.ir/article-1-1604-fa.html
URL: http://bloodjournal.ir/article-1-1604-fa.html
خیری اردهایی فائزه، یاری فاطمه، عموحسین بهناز. مقایسه القای پاسخ ایمنی در سلولهای تک هستهای خون محیطی توسط گلبولهای قرمز واجد آنتیژن RhD و عصاره غشایی حاصل از آن سلولها در محیط کشت سلولی. فصلنامه پژوهشی خون. 1404; 22 (4) :297-304
استاد مرکز تحقیقات انتقال خون ـ مؤسسه عالی آموزشی و پژوهشی طب انتقال خون
چکیده: (158 مشاهده)
سابقه و هدف
سیستم گروه خونی Rh یکی از مهمترین و پیچیدهترین سیستمهای آنتیژنی پس از ABO است. تولید آنتیبادیهای اختصاصی ضد RhD برای کاربردهای تشخیصی و درمانی اهمیت بالایی دارد. هدف از این مطالعه، ارزیابی پاسخ ایمنی ایجاد شده در سلولهای تک هستهای خون محیطی به وسیله گلبولهای قرمز واجد آنتیژن RhD و عصاره غشایی آنها در محیط کشت سلولی بود.
مواد و روشها
در این مطالعه تجربی، سلولهای تک هستهای خون محیطی (PBMCs) از 2 کیسه خون کامل با گروه خونی O منفی به روش گرادیان چگالی و با استفاده از معرف فایکول جداسازی شدند. سپس به منظورحذف سلولهای مهارکننده ایمنی، سوسپانسیون سلولی حاصله به مدت 40 دقیقه با لوسین متیل استر (5/2 میلیمولار) مواجه شده و پس از شستشو، در معرض گلبولهای قرمز واجد آنتیژن RhD و عصاره غشایی آنها در محیط کشت قرار گرفته و توانایی آنها در القای تولید آنتیبادی توتال و اختصاصی با استفاده از آزمون ELISA ارزیابی شد. با توجه به محدود بودن تعداد تکرارهای آزمایش، از روش ویلکاکسون به عنوان روش آماری غیر پارامتریک استفاده شد.
یافتهها
پس از ایمنسازی سلولهای PBMCs با گلبول قرمز +O و عصاره غشایی آنها، میزان تولید آنتیبادی با روش کمـی ELISA تعیین شد. میانگیـن غلظـت تـوتال آنتیبـادی در مواجهـه بـا عصـاره غشایـی 51/19 ± 159/3 نانوگرم در میلیلیتر (4 =n) و در مواجهه با گلبول قرمز کامل 38/9 ± 136/5 نانوگرم در میلیلیتر (2 =n) ارزیابی شد. همچنین، غلظت آنتیبادی اختصاصی علیه RhD در حضور عصاره غشایی 10/58 ± 38/17 و در حضور گلبول قرمز کامل 2/95 ± 18/75 نانوگرم در میلیلیتر اندازهگیری شد. بر اساس دادهها، هر دو فرم آنتیژن قادر به القای پاسخ ایمنی هستند. آزمون ویلکاکسون نشان داد که تفاوت بین دو گروه از آنتیژنها در هر دو نوع ارزیابی آنتیبادی کل و آنتیبادیهای اختصاصی RhD معنادار نمیباشد.
نتیجه گیری
بر اساس یافتههای مطالعه، به نظر میرسد که آنتیژن غشایی گلبول قرمز نسبت به سلول کامل بهتر بتواند در القای پاسخ ایمنی علیه آنتیژن RhD در محیط کشت مؤثر باشد، ولی تفاوت آماری این دو معنادار نبوده و بر این اساس، استفاده از عصاره غشایی گلبول قرمز و سلول کامل هر دو میتوانند در تولید آنتیبادیهای اختصاصی علیه آنتیژن RhD در شرایط کشت سلولی مد نظر قرار گیرند.
سیستم گروه خونی Rh یکی از مهمترین و پیچیدهترین سیستمهای آنتیژنی پس از ABO است. تولید آنتیبادیهای اختصاصی ضد RhD برای کاربردهای تشخیصی و درمانی اهمیت بالایی دارد. هدف از این مطالعه، ارزیابی پاسخ ایمنی ایجاد شده در سلولهای تک هستهای خون محیطی به وسیله گلبولهای قرمز واجد آنتیژن RhD و عصاره غشایی آنها در محیط کشت سلولی بود.
مواد و روشها
در این مطالعه تجربی، سلولهای تک هستهای خون محیطی (PBMCs) از 2 کیسه خون کامل با گروه خونی O منفی به روش گرادیان چگالی و با استفاده از معرف فایکول جداسازی شدند. سپس به منظورحذف سلولهای مهارکننده ایمنی، سوسپانسیون سلولی حاصله به مدت 40 دقیقه با لوسین متیل استر (5/2 میلیمولار) مواجه شده و پس از شستشو، در معرض گلبولهای قرمز واجد آنتیژن RhD و عصاره غشایی آنها در محیط کشت قرار گرفته و توانایی آنها در القای تولید آنتیبادی توتال و اختصاصی با استفاده از آزمون ELISA ارزیابی شد. با توجه به محدود بودن تعداد تکرارهای آزمایش، از روش ویلکاکسون به عنوان روش آماری غیر پارامتریک استفاده شد.
یافتهها
پس از ایمنسازی سلولهای PBMCs با گلبول قرمز +O و عصاره غشایی آنها، میزان تولید آنتیبادی با روش کمـی ELISA تعیین شد. میانگیـن غلظـت تـوتال آنتیبـادی در مواجهـه بـا عصـاره غشایـی 51/19 ± 159/3 نانوگرم در میلیلیتر (4 =n) و در مواجهه با گلبول قرمز کامل 38/9 ± 136/5 نانوگرم در میلیلیتر (2 =n) ارزیابی شد. همچنین، غلظت آنتیبادی اختصاصی علیه RhD در حضور عصاره غشایی 10/58 ± 38/17 و در حضور گلبول قرمز کامل 2/95 ± 18/75 نانوگرم در میلیلیتر اندازهگیری شد. بر اساس دادهها، هر دو فرم آنتیژن قادر به القای پاسخ ایمنی هستند. آزمون ویلکاکسون نشان داد که تفاوت بین دو گروه از آنتیژنها در هر دو نوع ارزیابی آنتیبادی کل و آنتیبادیهای اختصاصی RhD معنادار نمیباشد.
نتیجه گیری
بر اساس یافتههای مطالعه، به نظر میرسد که آنتیژن غشایی گلبول قرمز نسبت به سلول کامل بهتر بتواند در القای پاسخ ایمنی علیه آنتیژن RhD در محیط کشت مؤثر باشد، ولی تفاوت آماری این دو معنادار نبوده و بر این اساس، استفاده از عصاره غشایی گلبول قرمز و سلول کامل هر دو میتوانند در تولید آنتیبادیهای اختصاصی علیه آنتیژن RhD در شرایط کشت سلولی مد نظر قرار گیرند.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
ايمونولوژي
فهرست منابع
1. Avent ND, Reid ME. The Rh blood group system: a review. Blood 2000; 95(2): 375-87. [DOI:10.1182/blood.V95.2.375] [PMID]
2. Huang CH, Liu PZ, Cheng JG. Molecular biology and genetics of the Rh blood group system. Semin Hematol 2000; 37(2): 150-65. [DOI:10.1016/S0037-1963(00)90040-4] [PMID]
3. Flegel WA. The genetics of the Rhesus blood group system. Blood Transfus 2007; 5(2): 50-7.
4. Wagner FF, Flegel WA. Review: the molecular basis of the Rh blood group phenotypes. Immunohematology 2004; 20(1): 23-36. [DOI:10.21307/immunohematology-2019-419] []
5. Xie X, Fu Q, Bao Z, Zhang Y, Zhou D. Clinical value of different anti-D immunoglobulin strategies for preventing Rh hemolytic disease of the fetus and newborn: A network meta-analysis. PLoS One 2020; 15(3): e0230073. [DOI:10.1371/journal.pone.0230073] [PMID] []
6. Nadarajan VS. Serological analysis of Rh antigens: how far can we go? Annals of Blood 2023; 8. [DOI:10.21037/aob-23-30]
7. Kim HY, Stojadinovic A, Izadjoo MJ. Immunization, hybridoma generation, and selection for monoclonal antibody production. Methods Mol Biol 2014; 1131: 33-45. [DOI:10.1007/978-1-62703-992-5_3] [PMID]
8. Leenaars M, Hendriksen CF. Critical steps in the production of polyclonal and monoclonal antibodies: evaluation and recommendations. ILAR J 2005; 46(3): 269-79. [DOI:10.1093/ilar.46.3.269] [PMID]
9. Tomimatsu K, Shirahata S. Antigen-specific in vitro immunization: a source for human monoclonal antibodies. Methods Mol Biol 2014; 1060: 297-307. [DOI:10.1007/978-1-62703-586-6_15] [PMID]
10. Kato M, Yan H, Tsuji NM, Chiba T, Hanyu Y. A method for inducing antigen-specific IgG production by in vitro immunization. J Immunol Methods 2012; 386(1-2): 60-9. [DOI:10.1016/j.jim.2012.08.019] [PMID]
11. Wijkhuisen A, Savatier A, Cordeiro N, Léonetti M. Production of antigen-specific human IgGs by in vitro immunization. BMC Biotechnol 2016; 16: 22. [DOI:10.1186/s12896-016-0253-1] [PMID] []
12. Kheiri Ardahaei F, Yari F. Effective Factors in Creating Immunization Against a Desired Antigen in the Culture Medium. J Iran Blood Transfus 2024; 21(4): 330-41. [Article in Farsi] [DOI:10.61186/bloodj.21.4.333]
13. Howe JG, Stack G. Relationship between immunogenicity and protein structure at amino acid substitution sites of blood group antigens. Blood 2025; 146(4): 504-17. [DOI:10.1182/blood.2024025071] [PMID]
14. Hendrickson JE, Tormey CA, Shaz BH. Red blood cell alloimmunization mitigation strategies. Transfus Med Rev 2014; 28(3): 137-44. [DOI:10.1016/j.tmrv.2014.04.008] [PMID]
15. de Almeida R, Nakamura CN, de Lima Fontes M, Deffune E, Felisbino SL, Kaneno R, et al. Enhanced immunization techniques to obtain highly specific monoclonal antibodies. MAbs 2018; 10(1): 46-54. [DOI:10.1080/19420862.2017.1331804] [PMID] []
16. Kanof ME, Smith PD, Zola H. Isolation of whole mononuclear cells from peripheral blood and cord blood. Curr Protoc Immunol 2001; Chapter 7: 7.1.1-7.1.8.
17. Dargahi T, Yari F, Rezaei N. The source of HLA molecules on platelets: Does platelets adsorb soluble HLA molecules from their environment? Iran J Ped Hematol Oncol 2019; 9(4): 236-43. [DOI:10.18502/ijpho.v9i4.1572]
18. KÖHler G, Milstein C. Continuous cultures of fused cells secreting antibody of predefined specificity. Nature 1975; 256(5517): 495-7. [DOI:10.1038/256495a0] [PMID] []
19. Borrebaeck CA. Development of in vitro immunization in murine and human hybridoma technology. J Pharm Biomed Anal 1987; 5(8): 783-92. [DOI:10.1016/0731-7085(87)80096-1] [PMID]
20. Steeghs L, Kuipers B, Hamstra HJ, Kersten G, van Alphen L, van der Ley P. Immunogenicity of outer membrane proteins in a lipopolysaccharide-deficient mutant of Neisseria meningitidis: influence of adjuvants on the immune response. Infect Immun 1999; 67(10): 4988-93. [DOI:10.1128/IAI.67.10.4988-4993.1999] [PMID] []
21. Stack G, Tormey CA. Estimating the immunogenicity of blood group antigens: a modified calculation that corrects for transfusion xposures. Br J Haematol 2016; 175(1): 154-60. [DOI:10.1111/bjh.14175] [PMID]
22. Zimmermann M, Rose N, Lindner JM, Kim H, Gonçalves AR, Callegari I, et al. Antigen Extraction and B Cell Activation Enable Identification of Rare Membrane Antigen Specific Human B Cells. Front Immunol 2019; 10: 829. [DOI:10.3389/fimmu.2019.00829] [PMID] []
23. Hendrickson JE, Tormey CA. Understanding red blood cell alloimmunization triggers. Hematology Am Soc Hematol Educ Program 2016; 2016(1): 446-51. [DOI:10.1182/asheducation-2016.1.446] [PMID] []
24. Burnet Institute. Methods of Delivery to Antigen-Presenting Cells: Development of New and Improved Vaccines. Molecular Pharmaceutics 2007; 4(1): 1-3. [DOI:10.1021/mp060102h] [PMID]
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
