Ethics code: IR.SBMU.REC.1401.005
hedayati S, Rahimi A R, Aghaei F, Mohsenzadeh M. Modulatory Effects of High-Intensity Interval Training on the Mobilization of Hematopoietic Stem Cell and Related Gene Expression (CXCL12 and SCF) in Autologous Transplant Patients. bloodj 2025; 22 (4) :285-296
URL:
http://bloodjournal.ir/article-1-1592-fa.html
هدایتی ثمینه، رحیمی علیرضا، آقایی فریبا، محسن زاده مهسا. تأثیر تمرین تناوبی با شدت بالا بر موبیلیزاسیون سلولهای بنیادی خونساز و بیان ژنهای مرتبط با آن (CXCL12 و SCF) در بیماران داوطلب پیوند اتولوگ. فصلنامه پژوهشی خون. 1404; 22 (4) :285-296
URL: http://bloodjournal.ir/article-1-1592-fa.html
گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی
چکیده: (104 مشاهده)
سابقه و هدف
این مطالعه با هدف بررسی تأثیر تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) به عنوان روشی غیر تهاجمی برای تقویت فرآیند موبیلیزاسیون سلولهای بنیادی خونساز (HSC) در داوطلبان کاندید پیوند اتولوگ انجام شد. تمرکز اصلی بر بررسی تغییرات شمارش سلولهای بنیادی +CD34 و بیان ژنهای SCF و CXCL-12 بود.
مواد و روشها
این مطالعه یک پژوهش نیمه تجربی کاربردی بود که در آن۲۰ بیمار مبتلا به لنفوم هوچکین و غیر هوچکین به صورت همتاسازی بر اساس سن، جنس، شاخص توده بدنی و وضعیت آمادگی جسمانی به دو گروه کنترل (10 =n) و HIIT (n=10) تقسیم شدند. گروه HIIT ، شش ساعت پس از دریافت آخرین دوز فاکتور محرک کلونی گرانولوسیتی (G-CSF) به مدت پنج روز، یک جلسه تمرین تناوبی با شدت بالا شامل ۱۲ دوره یک دقیقهای با شدت 100% VO₂peak انجام دادند. گروه کنترل بدون تمرین و در وضعیت نشسته بر روی تردمیل باقی ماند. نمونهگیری خون در هر دو گروه پیش و بلافاصله پس از مداخله و نمونه آفرزیس نیز بلافاصله پس از مداخله انجام و شمارش سلولهای +WBC، CD34 و زیرگروههای آن بدون تأخیر زمانی قابل توجه در کمتر از 24 ساعت با شرایط نگهداری مناسب در دمای 4 درجه، با فلوسیتومتری صورت گرفت. بیان ژنهای SCF و CXCL-12 با روش qRT-PCR ارزیابی شد.
یافتهها
پس از HIIT، میانگین تعداد سلولهای +CD34 از 12/89 ± 40/86 به 16/15 ± 58/21 و گلبولهای سفید از 3/87 ± 35/35 به 5/1 ± 41/61 افزایش یافت، در حالی که تغییرات گروه کنترل اندک بود. تمرین HIIT باعث افزایش معنادار تعداد WBC، سلولهای +CD34 و زیر گروه +CD34+/CD110 در خون محیطی با اندازه اثر قابل توجه شد (0/05 >p)(d~1-1.4). اما این افزایش در محصول(Yield) آفرزیس مشاهده نگردید. همچنین، هیچ تغییر معناداری در بیان ژنهای SCF و CXCL-12 پس از تمرین دیده نشد و همبستگی قابل توجهی بین بیان این ژنها و شمارش سلولهای بنیادی مشاهده نشد.
نتیجه گیری
تمرین تناوبی با شدت بالا میتواند به عنوان یک تقویتکننده موقت و غیر تهاجمی برای افزایش تعداد سلولهای بنیادی در خون محیطی پس از تجویز G-CSF مطرح باشد. با این حال، این اثر موقتی بوده، به محصول آفرزیس منتقل نمیشود و باید بلافاصله پیش از فرآیند آفرزیس انجام شود.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
هماتولوژي