<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Journal of Iranian Blood Transfusion</title>
<title_fa>فصلنامه پژوهشی خون</title_fa>
<short_title>bloodj</short_title>
<subject>Medical Sciences</subject>
<web_url>http://bloodjournal.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>91</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>journal91</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>1027-9520</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>1735-8248</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi>10.61882/bloodj</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid></journal_id_sid>
<journal_id_nlai></journal_id_nlai>
<journal_id_science></journal_id_science>
<language>fa</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1393</year>
	<month>12</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2015</year>
	<month>3</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>12</volume>
<number>1</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>پلی‌مورفیسم کدون 72 ژن P53 در بیماران مبتلا به لوسمی میلوئید حاد در ایران</title_fa>
	<title>Investigation of p53 codon 72 polymorphism in patients with acute myeloid leukemia in Iran</title>
	<subject_fa>خون و انكولوژي</subject_fa>
	<subject>Hematology and Oncology</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p align=&quot;right&quot;&gt;  چکید ه &lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot;&gt; &lt;strong&gt;&lt;i&gt; سابقه و هدف &lt;/i&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot;&gt; &lt;strong&gt; وجود یک پلی‌مورفیسم شایع در کدون شماره 72 ژن &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;i&gt;P53 &lt;/i&gt;&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;i&gt;، &lt;/i&gt;&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;با افزایش خطر ابتلا به سرطان‌های ریه، پروستات، سینه و کولورکتال همراه است. در این مطالعه این پلی‌مورفیسم را در نمونه‌های لوسمی میلوئید حاد از بیمارستان الزهرای شهر اصفهان بررسی نمودیم. &lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot;&gt; &lt;strong&gt;&lt;i&gt; مواد و روش‌ها &lt;/i&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot;&gt; &lt;strong&gt; در یک مطالعه مورد شاهدی، 59 نمونه خون مبتلایان به لوسمی میلوئید حاد و 59 نمونه سالم بررسی شدند. ژنوتیپ‌های کدون 73 ژن &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;i&gt;P53 &lt;/i&gt;&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;i /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;توسط روش &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;Allel specific PCR &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;تعیین شد. برای مقایسه توزیع فراوانی سه ژنوتیپ مختلف کدون 72 در نمونه‌های سرطانی با توزیع فراوانی این سه ژنوتیپ در نمونه‌های شاهد از آزمون کای‌دو و نرم‌افزار 11 &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;SPSS &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;استفاده شد. &lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot;&gt; &lt;strong&gt;&lt;i&gt; یافته‌ها &lt;/i&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot;&gt; &lt;strong&gt; محصول &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;PCR &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;برای آلل پرولین &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;bp &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;177 و برای آلل آرژنین &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;bp &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;141 بود &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;. &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;توزیع ژنوتیپ پلی‌مورفیسم &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;P53 &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;برای ژنوتیپ‌های آرژنین/آرژنین، آرژنین/پرولین و پرولین/پرولین در گروه شاهد به ترتیب 9/11% ، 4/81% و 8/6% و در گروه نمونه‌های لوسمی میلوئید حاد به ترتیب 9/33%، 61% و 1/5% بود. اختلاف معناداری بین توزیع فراوانی ژنوتیپ‌ها در دو گروه مشاهده شد(04/0 &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;p= &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;). &lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot;&gt; &lt;strong&gt;&lt;i&gt; نتیجه گیری &lt;/i&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align=&quot;right&quot;&gt; &lt;strong&gt; پلی‌مورفیسم کدون 72 ژن &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;i&gt;P53 &lt;/i&gt;&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;ممکن است یک فاکتور زمینه‌ساز ژنتیکی برای سرطان لوسمی میلوئید حاد در ایران محسوب شود. &lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;DIRECTION: rtl&quot; align=&quot;right&quot;&gt; &lt;strong&gt;&lt;i&gt; &lt;/i&gt;&lt;/strong&gt;  &lt;/p&gt;</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Abstract &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt;&lt;i&gt;Background and Objectives&lt;/i&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt; A common polymorphism at codon 72 in the &lt;i&gt;p53&lt;/i&gt; gene has been associated with the increased risk for lung, oral, prostate, breast and colorectal cancers. We studied this polymorphism in acute myeloid leukemia specimen from Alzahra Hospital in Isfahan city.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;  &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt;&lt;i&gt;Materials and Methods&lt;/i&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt; In the present case-control study, 59 whole blood specimen from normal people and 59 acutemyeloid leukemia specimen were analyzed. &lt;i&gt;p53&lt;/i&gt; codon 72 genotypes were identified using allele-specificPCR. Chi-square test was used for the comparison of the frequency distribution of three genotypes of codon 72 in cases and control specimen.&lt;i&gt;&lt;u&gt; &lt;/u&gt;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;&lt;u /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt;&lt;i&gt; &lt;/i&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt;&lt;i&gt;Results&lt;/i&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt; Resulting PCR products were either 177bp for proline allele or 141bp for arginine allele. The genotype distribution for &lt;i&gt;p53&lt;/i&gt; polymorphism showed 11.9%, 81.4%, and 6.8% for the Arg/Arg, Arg/Pro, and Pro/Pro genotypes in control samples and 33.9%, 61%, and 5.1% in acute myeloid leukemia specimen, respectively. The differences in the distribution of &lt;i&gt;p53&lt;/i&gt; codon 72 polymorphism between the cases and controls were statistically significant (p = 0.04). &lt;/p&gt;&lt;p&gt;  &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt;&lt;i&gt;Conclusions&lt;/i&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt; Deferasirox is relatively more effective than deferoxamine in reducing iron content of the liver and heart. Moreover, deferasirox is more effective in reducing cardiac iron content relative to liver iron content.&lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt;&lt;i&gt; &lt;/i&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;   &lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>کلمات کلیدی : ژن‌های TP53 , لوسمی حاد میلوئید, پلی‌مورفیسم(ژنتیک), ایران </keyword_fa>
	<keyword>Key words : TP53 Genes, Acute Myeloid Leukemia, Polymorphism(Genetic), Iran</keyword>
	<start_page>23</start_page>
	<end_page>13</end_page>
	<web_url>http://bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-771-1&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>M.</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Nikbakht Dastjerdi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مهدی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>نیکبخت دستجردی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>nikbakht@med.mui.ac.ir</email>
	<code>9100319475328460012270</code>
	<orcid>9100319475328460012270</orcid>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>خیابان هزار جریب ـ اصفهان ـ ایران ـ کدپستی: 81744176</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
