<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Journal of Iranian Blood Transfusion</title>
<title_fa>فصلنامه پژوهشی خون</title_fa>
<short_title>bloodj</short_title>
<subject>Medical Sciences</subject>
<web_url>http://bloodjournal.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>91</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>journal91</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>1027-9520</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>1735-8248</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi>10.66224/bloodj</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid></journal_id_sid>
<journal_id_nlai></journal_id_nlai>
<journal_id_science></journal_id_science>
<language>fa</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1391</year>
	<month>12</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2013</year>
	<month>3</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>10</volume>
<number>1</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>تاثیر اتوفاژی بر بقای سلول‌های بنیادی مزانشیمال پس از مواجهه با استرس‌های اکسیداتیو</title_fa>
	<title>Role of autophagy as a survival factor in MSCs following exposure to oxidative stress </title>
	<subject_fa>سلولهاي بنيادي</subject_fa>
	<subject>Stem cells</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>&lt;p&gt;  &lt;/p&gt;&lt;p&gt;  چکید ه &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt;&lt;i&gt; سابقه و هدف &lt;/i&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; بررسی‌ها نشان داده که سلول‌های بنیادی مزانشیمال &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;(MSC) &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;در مدت زمان کوتاهی پس از &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;پیوند می‌میرند، که به دلیل شرایط نامطلوب ریز محیط پیوندی در اثر افزایش عوامل استرسی، به ویژه استرس‌های اکسیداتیو، هایپوکسی و فقر غذایی می‌باشد. به دلیل اهمیت موضوع، در این مطالعه اثر اتوفاژی بر بقای سلول‌های بنیادی مزانشیمال پس از مواجهه با استرس اکسیداتیو(&lt;sub&gt;2&lt;/sub&gt; &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;O &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;sub&gt;2 &lt;/sub&gt;&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;H &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;) بررسی شد. &lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt;&lt;i&gt; مواد و روش‌ها &lt;/i&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; در یک مطالعه تجربی، سلول‌های بنیادی مزانشیمی مغز استخوان &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;MSCs) &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;) با استفاده از فایکول جداسازی و پاساژ سلولی چهارم انتخاب شد. وجود اتوفاژی از طریق شناسایی &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;LC3 &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;(از اجزای اصلی اتوفاگوزوم) با &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;ترانسفکشن وکتور حاوی &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;GFP-LC3 &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;به &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;MSCs &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;بررسی گردید. راپامایسین جهت القای اتوفاژی و تری متیل آدنین( &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;MA &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;3) جهت مهار اتوفاژی به محیط کشت &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;MSCs &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;افزوده شدند. پس از طی دوره انکوباسیون، &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;MSCs &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;با غلظت‌های کشنده از &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;sub&gt;2 &lt;/sub&gt;&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;O &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;sub&gt;2 &lt;/sub&gt;&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;H &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;مواجه و میزان بقای این سلول‌ها با روش &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;MTT Assay &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;ارزیابی شد. &lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt;&lt;i&gt; یافته‌ها &lt;/i&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; نتایج نشان داد که القای اتوفاژی در &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;MSCs &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;موجب افزایش حساسیت در برابر استرس‌های اکسیداتیو و مهار اتوفاژی باعث افزایش مقاومت &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;MSCs &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;نسبت به استرس‌های اکسیداتیو و افزایش میزان بقای &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;MSCs &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;در مقایسه با سلول‌های کنترل شد. &lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt;&lt;i&gt; نتیجه گیری &lt;/i&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt; در این مطالعه نشان داده شد که مهار اتوفاژی در &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;MSCs &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;می‌تواند به میزان قابل توجهی بقای سلولی را در برابر استرس‌های اکسیداتیو بهبود بخشد. در نتیجه استفاده از مهارکننده‌های اتوفاژی از قبیل &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;MA &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;3 در پیوند &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;MSCs &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;ممکن است در آینده‌ای نزدیک، یک راه‌کار برای افزایش کارآمدی سلول درمانی را فراهم کند. &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;  &lt;/p&gt;</abstract_fa>
	<abstract>&lt;p&gt; &lt;strong&gt; Abstract &lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt;&lt;i&gt;Background and Objectives&lt;/i&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt; Previous studies have showed that a large percentage of Mesenchymal Stem Cells (MSCs) die in the early stages of transplantation due to oxidative streeses, hypoxia, and serum deprivation. Hence, this study was aimed to address whether induction or inhibition of autophagy would affect the viability of MSCs after exposure to oxidative stress.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;  &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt;&lt;i&gt;Materials and Methods&lt;/i&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt; In this descriptive study, MSCs were isolated from bone marrow with ficol and density gradient method the fourth passage MSCs were selected in the study. Autophagy was detected by using transfection of GFP-LC3 to MSCs. Induction and inhibition of autophagy were performed by using rapamycin and 3MA, respectively. MSCs were exposed to lethal doses of H&lt;sub&gt;2&lt;/sub&gt;O&lt;sub&gt;2&lt;/sub&gt; followed by cells viability evaluated with MTT assay. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt;&lt;i&gt; &lt;/i&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt;&lt;i&gt;Results&lt;/i&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt; Our results revealed that the enhancement of autophagy in MSCs sensitized them against oxidative stress and inhibition of autophagy led to resistance against oxidative stress in comparison with the control cells. &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt;&lt;i&gt; &lt;/i&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt;&lt;i&gt;Conclusions &lt;/i&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt; Inhibition of autophagy using non genetic engineering method in MSCs enhances cell viability following exposure to the oxidative stress. This may provide a novel strategy to promote the efficiency of cell therapies following transplantation in the future. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;  &lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;strong&gt;&lt;i&gt;Key words:&lt;/i&gt;&lt;/strong&gt; Mesenchymal Stem Cells, Autophagy, Oxidative Stress, Cell Hypoxia, Rapamycin&lt;/p&gt;&lt;p&gt;  &lt;/p&gt;</abstract>
	<keyword_fa>  کلمات کلیدی : سلول‌های بنیادی مزانشیمال, اتوفاژی, استرس‌های اکسیداتیو, هایپوکسی سلولی, راپامایسین </keyword_fa>
	<keyword> Key words: Mesenchymal Stem Cells, Autophagy, Oxidative Stress, Cell Hypoxia, Rapamycin</keyword>
	<start_page>40</start_page>
	<end_page>52</end_page>
	<web_url>http://bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-542-2&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>A.</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Hosseini</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>علی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>حسینی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>910031947532846009478</code>
	<orcid>910031947532846009478</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>مرکز تحقیقات انتقال خون ـ مؤسسه عالی آموزشی و پژوهشی طب انتقال</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>R.</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Halabian</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>راحله</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>حلبیان</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>910031947532846009479</code>
	<orcid>910031947532846009479</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>مربی مرکز تحقیقات میکروبیوتکنولوژی کاربردی دانشگاه علوم پزشکی بقیه‌اله(عج)</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>P.</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Hamedi Asl</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>پژمان</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>حامدی اصل</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>910031947532846009480</code>
	<orcid>910031947532846009480</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>استادیار مرکز تحقیقات انتقال خون ـ مؤسسه عالی آموزشی و پژوهشی طب انتقال </affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>H.</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Bashiri Nahanji</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>حامد</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>بشیری نهنجی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>910031947532846009481</code>
	<orcid>910031947532846009481</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>مرکز تحقیقات انتقال خون ـ مؤسسه عالی آموزشی و پژوهشی طب انتقال خون</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>M.A.</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Jalili</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>محمد علی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>جلیلی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>910031947532846009482</code>
	<orcid>910031947532846009482</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>استادیار مرکز تحقیقات انتقال خون ـ مؤسسه عالی آموزشی و پژوهشی طب انتقال خون </affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>M.</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Heydari</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مجید</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>حیدری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>910031947532846009483</code>
	<orcid>910031947532846009483</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>مربی مرکز تحقیقات انتقال خون ـ مؤسسه عالی آموزشی و پژوهشی طب انتقال خون </affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>N.</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Amirizadeh</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>ناصر</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>امیری‌زاده</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>910031947532846009484</code>
	<orcid>910031947532846009484</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>استادیار مرکز تحقیقات انتقال خون ـ مؤسسه عالی آموزشی و پژوهشی طب انتقال خون</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>M.</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Habibi Roudkenar</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مهریار</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>حبیبی رودکنار</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>roudkenar@ibto.ir</email>
	<code>910031947532846009485</code>
	<orcid>910031947532846009485</orcid>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>دانشیار مرکز تحقیقات انتقال خون ـ مؤسسه عالی آموزشی و پژوهشی طب انتقال خون </affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
