fa بررسی سرواپیدمیولوژیک ویروس هپاتیت (HGV) G در اهدا‌کنندگان خون و بیماران همودیالیز، هموفیل و بتاتالاسمی ماژور دارای سابقه بیماری کبدی عمومى General پژوهشي Research <p>  چکید ه </p><p>  <strong><i>سابقه و هدف </i></strong></p><p> <strong> شیوع HGV و GBV-C در اهداکنندگان خون درکشورهای توسعه یافته برمبنای تشخیص HGV RNA و یا تجسس Anti-E2 به ترتیب بین 1% تا 5% و 3% تا 14% می‌باشد. </strong></p><p> <strong> هدف از این مطالعه بررسی سرواپیدمیولوژیک ویروس هپاتیت </strong><strong>(HGV) G </strong><strong>در اهداکنندگان خون، بیماران همودیالیز، هموفیل و بتاتالاسمی ماژور دارای سابقه بیماری کبدی در تهران بود. </strong></p><p> <strong> </strong><strong><i>مواد و روش‌‌ها </i></strong></p><p> <strong> در این تحقیق که به روش توصیفی انجام شد، نمونه خون از 330 اهداکننده داوطلب، </strong><strong>44 </strong><strong>بیمار همودیالیز، 1 </strong><strong>6 </strong><strong>بیمار هموفیل و </strong><strong>40 بیمار بتاتالاسمی ماژور دارای سابقه بیماری کبدی و </strong><strong>HCV </strong><strong>یا </strong><strong>HBV </strong><strong>مثبت، از نظر وضعیت سرواپیدمیولوژیک ویروس هپاتیت </strong><strong>G </strong><strong>وسنجش میزان درمعرض قرارگیری با این ویروس </strong><strong>(HGV) </strong><strong>به روش الیزا مورد آزمایش قرار گرفت. جهت تجزیه و تحلیل نتایج از آزمون‌های کای‌دو </strong><strong>(Chi-square) </strong><strong>و دقیق فیشر <br></strong><strong>(Fisher exact test) </strong><strong>و برنامه آماری 5/11 </strong><strong>SPSS </strong><strong>استفاده شد. </strong></p><p> <strong><i> یافته‌‌‌ها </i></strong></p><p> <strong> یافته‌ها نشان دادند که 1 </strong><strong>4 </strong><strong>نفر (2/ </strong><strong>4 </strong><strong>%) از 330 اهداکننده داوطلب خون، 10 نفر (7/22%) از </strong><strong>44 بیمار همودیالیزی، 5 نفر (3/31%) از 16 بیمار هموفیلی و 10 نفر (25%) از 40 بیمار بتاتالاسمی ماژور از نظر<br></strong><strong>HGV Anti-E2 </strong><strong>مثبت بودند که می‌تواند نشان‌دهنده انتقال این ویروس از طریق خون باشد. 10 نفر از بیماران همودیالیز و 4 نفر از بیماران هموفیل و 9 نفر از بیماران بتاتالاسمی ماژور دارای نتایج مثبت هم‌زمان<br></strong><strong>Anti-HGV </strong><strong>و </strong><strong>Anti-HCV </strong><strong>بودند. همچنین1 نفر از بیماران همودیالیز و 1 نفر از بیماران هموفیل و 1 نفر از بیماران بتاتالاسمی ماژور تحت مطالعه دارای نتایج مثبت همزمان </strong><strong>Anti-HGV </strong><strong>و </strong><strong>HBs Ag </strong><strong>بودند. </strong><strong></strong></p><p> <strong><i> نتیجه گیری </i></strong></p><p> <strong> بیماران دریافت کننده مکرر فرآورده‌های سلولی و پلاسمایی خون از جمله همودیالیز، هموفیل و بتاتالاسمی ماژور شیوع بالایی از HGV را نشان داده‌اند و به نظر می‌رسد که این ویروس می‌تواند از راه خون و فرآورده‌های خونی منتقل شود. آلودگی مشترک HGV و HCV در گروه‌های پرخطر تحت مطالعه نشان دهنده فاکتورهای خطر و راه‌های انتقال مشترک برای این دو ویروس می‌باشد. </strong></p><p> <strong><i> کلمات </i></strong><strong><i>کلیدی: </i></strong><strong></strong><strong>HGV </strong><strong>، </strong><strong></strong><strong>اهداکنندگان خون، </strong><strong>همودیالیز، هموفیل ، بتا تالاسمی </strong><strong></strong></p> <p> <strong> Abstract </strong></p><p> <strong><i>Background and Objectives</i></strong></p><p>  The prevalence of GBV-C and HGV in blood donor populations in developd countries based on HGV RNA detection and anti-E₂ screening ranges from 1 to 5 and 3 to 14% respectively. The aim of this study was to investigate seroepidemiologic hepatitis G virus (HGV) in blood donors, haemodialysis patients, haemophiliacs, and β thalassemics with a history of liver disease by Elisa tecnique. </p><p>  </p><p> <strong><i> Materials and Methods </i></strong></p><p>  In this descriptive study, blood samples of 330 volunteer blood donors, 44 haemodialysis patients, 16 haemophiliacs, and 40 β major thalassemics with a history of liver disease were studied by Elisa technique for their seroepidemiologic status of hepatitis G virus and their past record of HGV infection. For data analysis, Chi-square, Fisher exact test, and SPSS version 11.5 were used. </p><p> <strong><i> </i></strong></p><p> <strong><i>Results</i></strong></p><p>  This study showed that out of 330 healthy blood donors 14(4.2%), out of 44 haemodialysis patients 10(22.7%), out of 16 haemophiliacs 5 (30.3%) and out of 40 β thalassemics 10 (25%) were positive for HGV-anti-E2. These data are significant evidence for HGV to be considered as a transfusion-transmitted infection. The prevalence of anti-HGV and anti-HCV (co-infection) was found to involve 10 (30.3%) of haemodialysis patients, 4 (28.6%) of haemophiliacs and 9 (23.7%) of β thalassemics. It was also found that 1 (8.3%) of haemodialysis patients, 1 (33.3%) of haemophiliacs, and 1 (50%) of β thalassemics were infected with anti-HGV and HBsAg co-infection. </p><p>  </p><p> <strong><i>Conclusions</i></strong></p><p>  The prevalence of HGV was high in multitransfused individuals including haemodialysis patients, haemophiliacs, and thalassaemics. Therefore, HGV was a transfusion-transmittable agent. Co-infection of anti-HGV with HCV was observed in viruses. It is recommended that further studies focus on evaluating sexual and vertical transmission routes so as to cast light on relatively high rate of HGV in donor population. </p><p> <strong> </strong></p><p> <strong> </strong></p><p> <strong><i>Key words</i></strong><i>: </i>HGV, Blood donors, Haemodialysis, Haemophilia, Beta thalassemia </p> ,HGV,اهداکنندگان خون,همودیالیز,هموفیل,بتا تالاسمی HGV, Blood donors, Haemodialysis, Haemophilia, Beta thalassemia 189 196 http://bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-42&slc_lang=fa&sid=1 A. Gharehbaghian دکتر احمد قره‌باغیان Gharehbaghian@ibto.ir 9100319475328460011196 9100319475328460011196 Yes S. Tavakoli سیما توکلی 9100319475328460011197 9100319475328460011197 No S. Amini Kafiabad دکتر صدیقه امینی کافی‌آباد 9100319475328460011198 9100319475328460011198 No A.H. Zarnani دکتر امیر حسن زرنانی 9100319475328460011199 9100319475328460011199 No