fa مقایسه اثر درمان ترکیبی دفروکسامین و دفریپرون با دفروکسامین به تنهایی در بیماران تالاسمی ماژور هماتولوژي Hematology پژوهشي Research <p align="justify">  چکید ه </p><p> <strong><i> سابقه و هدف </i></strong></p><p> <strong> اضافه بار آهن به ویژه در قلب، مهم‌ترین علت مرگ و میر بیماران تالاسمی ماژور می‌باشد. شلاتورتراپی یکی از روش‌های درمانی مهم این بیماران است. این مطالعه به منظور مقایسه اثرات درمان ترکیب<a name="OLE_LINK48"></a><a name="OLE_LINK49"> ی دفروکسامین با دف </a>ریپرون و دفروکسامین به تنهایی در بیماران تالاسمی ماژور استان مازندران انجام شد. </strong></p><p> <strong><i> مواد و روش‌ها </i></strong></p><p> <strong> در یک کارآزمایی بالینی، بیماران تالاسمی ماژور با فریتین سرم بیش از </strong><strong>ng/ml </strong><strong>3000 به دو گروه تقسیم و از نظر سن ، جنس ، فریتین سرم و </strong><strong>LVEF </strong><strong>همسان سازی شدند. به گروه اول دفروکسامین به تنهایی و به گروه دوم ترکیبی از <a name="OLE_LINK44"></a><a name="OLE_LINK45">دف </a>ریپرون و دفروکسامین داده شد. بیماران هر ماه معاینه فیزیکی شده و فریتین سرم، متوسط هموگلوبین ، </strong><strong>AST </strong><strong>، </strong><strong>ALT </strong><strong>و </strong><strong>LVEF </strong><strong>از 6 ماه قبل از مطالعه و سپس در هر مراجعه اندازه‌گیری و ثبت شد. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های </strong><strong>t </strong><strong>و کای‌دو مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. </strong><strong><i /></strong></p><p> <strong><i> یافته‌ها </i></strong></p><p> <strong> 50 بیمار در هر گروه در مدت 2/6 </strong><strong>± </strong><strong>5/28 ماه پی‌گیری شدند. فریتین سرم در گروه‌های <a name="OLE_LINK68"></a><a name="OLE_LINK69">دفروکسامین و ترکیبی به ترتیب </a></strong><strong>ng/ml </strong><strong></strong><strong>1400 </strong><strong>± </strong><strong>4100 و </strong><strong>ng/ml </strong><strong>1700 </strong><strong>± </strong><strong>4500 در طی 6 ماه قبل از شروع مطالعه بود که به ترتیب به </strong><strong>ng/ml </strong><strong>2200 </strong><strong>± </strong><strong>4600 و </strong><strong>ng/ml </strong><strong>1400 </strong><strong>± </strong><strong>3800 در پایـان درمـان کاهش یافت (05/0 </strong><strong>p< </strong><strong>). فقط 3 بیمار مبتلا به لوکوپنی قابل برگشت و 10 بیمار دچار حالت تهوع در گروه درمان ترکیبی شدند. </strong></p><p> <strong><i> نتیجه گیری </i></strong></p><p> <strong> این مطالعه نشان داد که درمان ترکیبی، دارای اثر بهتری در کاهش فریتین سرم است. به علاوه می‌تواند </strong><strong>LVEF </strong><strong>را بهبود بخشد. </strong></p><p> <strong><i> کلمات کلیدی </i></strong><strong>: </strong><strong></strong><strong>دفروکسامین، دفریپرون، تالاسمی ماژور، حجم ضربه‌ای بطنی، فریتین‌ </strong><strong></strong></p><p>  </p> Abstract Background and Objectives Iron overload especially in heart is one of the most important causes of death among patients with major thalassemia. Chelation therapy is one of the main therapeutic methods in these patients. This study was done to compare the therapeutic effects of deferoxamine (DFO) and deferiprone combination therapy with deferoxamine alone in the patients of Mazandaran, Iran. Materials and Methods In this clinical trial, major thalassemia patients with serum ferritin >3000 ng/ml were divided into two groups and matched based on age, sex, serum ferritin levels and cardiac systolic function (LVEF). First group received DFO alone and second group received combination therapy of deferiprone and deferoxamine. The patients were physically examined every month serum ferritin, mean Hb, AST, ALT, and LVEF also started to be measured 6 months prior to the study and subsequently at every visit. Data were analyzed using t-test and χ² test. Results There were fifty patients in each group in single and combination therapy groups. Duration of F/U was 28.5 ± 6.2 months. Serum ferritin levels in single and combination therapy groups were 4100 ± 1400 and 4500 ± 1700 ng/ml during 6 months before the study, respectively the levels decreased to 4600 ± 2200 and 3800 ± 1400 ng/ml at the end of treatment, respectively (p<0.05). Only 3 patients had leukopenia and 10 had nausea in combination therapy group. Conclusions The study showed that the combination therapy has a better effect on decreasing the serum level ferritin. Moreover, it can improve LVEF. Keywords: Deferoxamine, Deferiprone, Thalassemia major, Ventricular ejection fraction, Ferritins دفروکسامین, دفریپرون, تالاسمی ماژور, حجم ضربه‌ای بطنی, فریتین‌ Deferoxamine, Deferiprone, Thalassemia major, Ventricular ejection fraction, Ferritins 227 234 http://bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-247-2&slc_lang=fa&sid=1 H. Karami حسین کرمی karami_oncologist@yahoo.com 9100319475328460010097 9100319475328460010097 Yes M. Kosaryan مهرنوش کوثریان 9100319475328460010098 9100319475328460010098 No H. Abolghasemi حسن ابوالقاسمی 9100319475328460010099 9100319475328460010099 No F. Rashidighader فریبا رشیدی قادر 9100319475328460010100 9100319475328460010100 No K. Vahidshahi کوروش وحید شاهی 9100319475328460010101 9100319475328460010101 No M. Dabirian مژده دبیریان 9100319475328460010102 9100319475328460010102 No H. Karami حسن کرمی 9100319475328460010103 9100319475328460010103 No M.R. Mahdavi محمدرضا مهدوی 9100319475328460010104 9100319475328460010104 No E. Yousefi الهه یوسفی 9100319475328460010105 9100319475328460010105 No R. Alizadeh-Navaei رضا علیزاده نوایی 9100319475328460010106 9100319475328460010106 No A. Tale علی طالع 9100319475328460010107 9100319475328460010107 No S. Shah Mohammadi سهیلا شاه‌محمدی 9100319475328460010108 9100319475328460010108 No