Journal of Iranian Blood Transfusion

fa آیا حجامت درمانی عامل خطر مهمی برای عفونت‌های منتقله از خون است؟ شواهد حاصل از مرور نظام‌مند Is cupping Therapy a Significant Risk Factor for Transfusion-Transmitted Infections? Evidence from a Systematic Review بيماري هاي عفوني Infectious disease مروري Review Article <div style="text-align: justify;">چکیده سابقه و هدف  حجامت درمانی به‌ عنوان یک روش درمانی شایع در جهان، ممکن است خطر قابل توجهی از انتقال عفونت با عوامل بیماری‌زای منتقله از خون را به همراه داشته باشد. این مطالعه با هدف مرور نظام‌مند متون علمی در مورد رابطه بین اقدام به حجامت و عفونت‌های منتقله از خون انجام شد. مواد و روش‌ها در این مطالعه مروری، پایگاه‌های اطلاعاتی بین‌المللی و داخلی شامل PubMed ، SCOPUS ، Web of Science ، ScienceDirect ، IMEMR ، ISC ، Magiran و SID با استفاده از کلمات کلیدی مناسب به دو زبان فارسی و انگلیسی جستجو شدند. موضوع اصلی این مرور، ارزیابی حجامت‌درمانی به عنوان عامل خطر احتمالی برای ابتلا به عفونت‌های HBV ، HCV ، HIV  یا HTLV-1 در جمعیت‌های با سطوح مختلف خطر عفونت بود. یافته‌های مطالعه‌ها تا انتهای سال 1402 بررسی شدند. هیچ محدودیتی برای طراحی مطالعه، حجم نمونه، تاریخ انتشار و روش حجامت در نظر گرفته نشد. مقالات مروری، ادیتوریال، نامه به سردبیر و گزارش موردی حذف شدند.  یافته‌ها پس از بررسی عنوان و چکیده 630 سند بازیابی ‌شده در جستجوی اولیه، متن کامل 67 سند غیر تکراری مرور شد که تعداد 42 مقاله به دلایل مختلف از مطالعه مروری حذف شدند. تعداد 6 مقاله مرتبط دیگر با جستجوی منابع مقالات بازیابی‌ شده اضافه شد و پس از حذف 2 مقاله هم‌پوشان، در نهایت تعداد 29 مطالعه شامل 19 مطالعه مقطعی و 10 مطالعه مورد شاهدی واجد معیارهای ورود شناخته شدند. از 15 مطالعه‌ای که عفونت HBV را ارزیابی کردند، تنها 3 مورد با تجزیه و تحلیل چند متغیره ارتباط مثبت آن را با حجامت تایید و نسبت شانس 8/3 تا 3/7 را گزارش کردند. از 13 مطالعه با موضوع عفونت HCV ، تنها دو تحقیق این ارتباط را با رگرسیون چند متغیره تایید و نسبت شانس 3/2 و 4/2 را برآورد کردند. در مورد عفونت‌های HDV ، HIV و HTLV-1 ، مطالعه‌ای که ارتباط مثبت با حجامت درمانی گزارش کرده باشد بازیابی نشد. نتیجه گیری             این مرور نظام‌مند نشان داد که در مورد انتقال عفونت‌های منتقله از خون از طریق حجامت شواهد کافی وجود ندارد. مطالعه‌های طولی و بزرگ برای مشخص شدن نقش این روش درمان سنتی در بروز عفونت توصیه می‌گردد.  </div> A B S T R A C T Background and Objectives Cupping therapy, also known as Hijama, is a widely practiced treatment method worldwide. However, it may pose a significant risk of infections transmitted by bloodborne pathogens. We aimed to systematically review scientific literature on the relationship between cupping practices and bloodborne infections. Materials and Methods In this systematic review, international and local databases were searched using relevant keywords. The databases included PubMed, SCOPUS, Web of Science, ScienceDirect, IMEMR, ISC, Magiran, and SID. The primary topic of this review was to assess cupping therapy as a potential risk factor for infections with HBV, HCV, HIV, or HTLV-1 among populations with varying levels of infections risk. All original studies published in English or Persian up to March 2024 were included, regardless of study design, sample size, publication date, or cupping techniques. Reviews, editorials, letters, and case reports were excluded. Results After screening the titles and abstracts of 630 studies identified in the initial search, the full texts of 67 non-duplicate documents were reviewed. Of these, 42 articles were excluded for various reasons. A manual search of the references from the retrieved papers yielded 6 additional articles. After removing two overlapping citations, 29 studies met the inclusion criteria, comprising 19 cross-sectional surveys and 10 case-control studies. Among the 15 surveys that assessed HBV infection, only 3 showed a positive association between a history of cupping and this infection using multivariate analysis, with reported odds ratios ranging from 3.8 to 7.3. Regarding HCV infection, 2 of 13 studies identified a significant correlation with cupping therapy in multivariate regression analysis, with reported odds ratios of 2.3 and 2.4. However, no studies reported a significant relationship between cupping therapy and HDV, HIV, or HTLV-1 infections. Conclusions  This systematic review highlights the lack of sufficient evidence to conclusively determine the role of cupping therapy in the transmission of bloodborne infections. Further large-scale and longitudinal studies are recommended to evaluate whether this traditional practice poses a significant infection risk.   حجامت درمانی, عوامل بیماری‌زای منتقله از خون, مرور سیستماتیک Cupping Therapy, Blood-Borne Pathogens, Systematic Review 342 351 http://bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-380-2&slc_lang=fa&sid=1 Mohammad Reza Hedayati-Moghaddam محمد رضا هدایتی مقدم drhedayati@acecr.ac.ir 9100319475328460025929 9100319475328460025929 Yes دانشیار جهاد دانشگاهی خراسان رضوی ـ مرکز تحقیقات عفونت‌های منتقله از خون