fa مقایسه روش‌های مختلف بارگذاری داروی دوکسوروبیسین در میکروپارتیکل‌های پلاکتی خون و انكولوژي Hematology and Oncology پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:Jadid;">چکید</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:Jadid;">ه</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:Jadid;"></span></span><br> <strong><em><span style="font-family:Titr;"><span style="font-size:9.0pt;">سابقه و هدف </span></span></em></strong><br> <strong><span style="font-family:2 Lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">میکروپارتیکل‌های پلاکتی، میکروذرات مشتق از پلاکت می‌باشند. امروزه می‌توان با استفاده از نانو پارتیکل‌ها، بسیاری از محدودیت‌های روش‌های پیشین دارو رسانی در درمان سرطان‌ها را کاهش داد. دوکسوروبیسین، داروی شیمی درمانی موجود برای درمان بسیاری از سرطان‌ها است که دارای خاصیت فلوئورسنت بوده و با ویژگی فلوئورسنت آن، شناسایی می‌شود. هدف از این مطالعه، مقایسه روش‌های مختلف بارگذاری دارو در میکروپارتیکل پلاکتی بود.</span></span></strong><br> <strong><em><span style="font-family:Titr;"><span style="font-size:9.0pt;">مواد و روش‌ها</span></span></em></strong><br> <strong><span style="font-family:2 Lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">در یک مطالعه تجربی، کنسانتره پلاکتی در روز پنجم از سازمان انتقال خون دریافت گردید. سپس طی چند مرحله سانتریفیوژ، میکروپارتیکل پلاکتی استخراج شد. با استفاده از میکروبیدهای فلوئورسنت یک میکرومتری و آنتی‌بادی ضد </span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">CD41</span></span></strong><strong><span style="font-family:2 Lotus;"><span style="font-size:11.0pt;"> و</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">CD61</span></span></strong><strong><span style="font-family:2 Lotus;"><span style="font-size:11.0pt;"> ، میکروپارتیکل‌ها به ترتیب تعیین سایز و هویت گردیدند. </span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">&micro;</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">g</span></span></strong><strong><span style="font-family:2 Lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">10 دوکسوـ روبیسین در میکروپارتیکل‌های پلاکتی با سه روش انکوباسیون، پپتیدهای نفوذکننده به سلول و سونیکاسیون بارگذاری شد و با استفاده از خاصیت اتو فلوئورسنت دوکسوروبیسین، درصد ورود دارو به میکروپارتیکل با فلوسیتومتری اندازه‌گیری شد. </span></span></strong><br> <strong><em><span style="font-family:Titr;"><span style="font-size:9.0pt;">یافته‌ها</span></span></em></strong><br> <strong><span style="font-family:2 Lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">95% از جمعیت کل میکروپارتیکل‌ها از نظر سایز در محدوده زیر یک میکرومتر و 39/92% و 03/80% از این میکروپارتیکل‌ها دارای </span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">CD41</span></span></strong><strong><span style="font-family:2 Lotus;"><span style="font-size:11.0pt;"> و </span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">CD61</span></span></strong><strong><span style="font-family:2 Lotus;"><span style="font-size:11.0pt;"> بودند. میزان نور فلوئورسنتی که به طور میانگین در هر کدام از روش‌های انکوباسیون، سونیکاسیون و </span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">CPP</span></span></strong><strong><span style="font-family:2 Lotus;"><span style="font-size:11.0pt;"> محاسبه گردیدند، به ترتیب 37/11 </span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">&plusmn;</span></span></strong><strong><span style="font-family:2 Lotus;"><span style="font-size:11.0pt;"> 09/79% ، 12/25 </span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">&plusmn;</span></span></strong><strong><span style="font-family:2 Lotus;"><span style="font-size:11.0pt;"> 48/47% و 24/23 </span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">&plusmn;</span></span></strong><strong><span style="font-family:2 Lotus;"><span style="font-size:11.0pt;"> 69/56% تعیین شدند.</span></span></strong><br> <strong><em><span style="font-family:Titr;"><span style="font-size:9.0pt;">نتیجه گیری</span></span></em></strong><br> <strong><span style="font-family:2 Lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">روش انکوباسیون با بالاترین میانگین داروی لود شده می‌تواند روش مؤثرتری باشد. استفاده از این روش برای بارگذاری دارو در پارتیکل‌ها در مطالعه‌های بالینی می‌تواند مورد توجه قرار گیرد.</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;"></span></span></strong><br> <span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span></div> <div dir="rtl" style="text-align: left;"><strong>Abstract</strong><br> <strong><em>Background and Objectives</em></strong><br> Platelet microparticles are microvesicles derived from platelets. Today, with the use of nanoparticles in cancer treatments, many limitations of traditional drug delivery methods are reduced. Doxorubicin, a chemotherapeutic drug available for the treatment of many cancers, has fluorescent properties and can be detected by fluorescent imaging in tissues. Aim of this study is to compare different drug loading methods into platelet microparticles.<br> &nbsp;<br> <strong><em>Materials and Methods</em></strong><br> In this experimental study, the platelet concentrates were taken on their fifth day from Iranian Blood Transfusion Organization. Then platelet microparticles were extracted from those concentrated platelets in several centrifugation stages.&nbsp; Fluorescent microbeads with one-micrometer size and anti-CD41/61 antibody were used to determine the size and identity of microparticles, respectively. Doxorubicin was loaded at 10 &micro;g/ml on platelet microparticles using three methods of incubation, cell-penetrating peptide, and Sonication. Using the auto-fluorescence property of Doxorubicin, the rate of drug loading on platelet microparticles was measured by flow cytometry method.<br> &nbsp;<br> <strong><em>Results</em></strong><br> In terms of size, 95% of the total population of microparticles was less than one micrometer. The expression levels of CD41 and CD61 were 92.39% and 80.03%, respectively. The average fluorescence light intensities calculated in each of the incubation, sonication, and CPP methods were determined to be 79.09% &plusmn; 11.37, 47.48% &plusmn; 25.12, and 56.69% &plusmn; 23.24, respectively.<br> &nbsp;<br> <strong><em>Conclusions&nbsp; </em></strong><br> As the incubation method has higher loading percentage, it could be an effective method for loading drug in platelet microparticles. Furthermore, the use of this method can be considered for clinical studies.<br> &nbsp;<br> &nbsp;</div> کلمات کلیدی: دوکسوروبیسین, پلاکت‌ها, میکروپارتیکل های مشتق از سلول Doxorubicin, Platelets, Cell-derived microparticles 60 69 http://bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1412-1&slc_lang=fa&sid=1 A. Darbandi آرزو دربندی arezoo.da93@gmail.com 9100319475328460023593 9100319475328460023593 No مرکز تحقیقات انتقال خون ـ مؤسسه عالی آموزشی و پژوهشی طب انتقال خون F. Yari فاطمه یاری f.yari@ibto.ir 9100319475328460023594 9100319475328460023594 Yes استاد مرکز تحقیقات انتقال خون ـ مؤسسه عالی آموزشی و پژوهشی طب انتقال خون Z. Sharifi زهره شریفی z.sharifi@ibto.ir 9100319475328460023595 9100319475328460023595 No استاد مرکز تحقیقات انتقال خون ـ مؤسسه عالی آموزشی و پژوهشی طب انتقال خون N. Rezaei نگار رضایی n.rezaei81@yahoo.com 9100319475328460023596 9100319475328460023596 No استادیار مرکز تحقیقات غدد درون ریز متابولیسم ـ پژوهشکده علوم بالینی غدد ـ پژوهشگاه علوم غدد و متابولیسم دانشگاه های علوم پزشکی تهران