fa اهمیت مسیر پروتئازوم ـ یوبی کوئیتین در ایجاد مقاومت به گلوکوکورتیکوئیدها در لوسمی لنفوبلاستیک حاد خون و انكولوژي Hematology and Oncology پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:jadid;">چکید</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:jadid;">ه</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="font-family:jadid;"></span></span><br> <strong><em><span style="font-family:titr;"><span style="font-size:9.0pt;">سابقه و هدف </span></span></em></strong><br> <strong><span style="font-family:2 lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">لوسمی &shy;لنفوبلاستیک &shy;حاد(</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">ALL</span></span></strong><strong><span style="font-family:2 lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">)، شایع‌ترین سرطان در سنین کودکی محسوب می&shy;شود. حدود 20% کودکان مبتلا، به داروهای موجود مقاومت نشان می&shy;دهند. یکی از عوامل اصلی پیش&shy;آگهی‌ ضعیف در بیمارانی که دچار عود شدند، مقاومت به گلوکوکورتیکوئیدها می&shy;باشد. لذا شناسایی نشانگرهای مقاومت یا حساسیت به گلوکوکورتیکوئیدها و بررسی چگونگی تعامل این پروتئین&shy;ها می&shy;تواند ابزاری مفید به منظور بهبود استراتژی‌های تعیین پیش‌آگهی بیماری باشد. </span></span></strong><br> <strong><em><span style="font-family:titr;"><span style="font-size:9.0pt;">مواد و روش‌ها</span></span></em></strong><br> <strong><span style="font-family:2 lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">در یک مطالعه تجربی، شبکه تعامل پروتئینی بین 14 پروتئین شناسایی شده در پروتئوم سلول‌&shy;های </span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">ALL</span></span></strong><strong><span style="font-family:2 lotus;"><span style="font-size:11.0pt;"> تیمار شده با گلوکوکورتیکوئیدها بررسی شدند. برای این منظور از روش شبکه ژنی و پایگاه داده آنلاین</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">STRING </span></span></strong><strong><span style="font-family:2 lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">، به عنوان ابزار جستجوی بازیابی تعامل ژن‌‌‌ها و پروتئین‌&shy;ها، استفاده گردید</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">.</span></span></strong><strong><span style="font-family:2 lotus;"><span style="font-size:11.0pt;"></span></span></strong><br> <strong><em><span style="font-family:titr;"><span style="font-size:9.0pt;">یافته‌ها</span></span></em></strong><br> <strong><span style="font-family:2 lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">بـا استفـاده از روش‌های پروتئومیکی، 14 پروتئین&shy; تغییر بیان یافته به نام‌های </span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">SRSF3</span></span></strong><strong><span style="font-family:2 lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">، </span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">CNBP</span></span></strong><strong><span style="font-family:2 lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">،</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">VDAC1 </span></span></strong><strong><span style="font-family:2 lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">، </span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">SNX3</span></span></strong><strong><span style="font-family:2 lotus;"><span style="font-size:11.0pt;"> ، </span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">&nbsp;PFDN6</span></span></strong><strong><span style="font-family:2 lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">،</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">PSMB2</span></span></strong><strong><span style="font-family:2 lotus;"><span style="font-size:11.0pt;"> ،</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">STMN1</span></span></strong><strong><span style="font-family:2 lotus;"><span style="font-size:11.0pt;"> ،</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;"> PPP4R4</span></span></strong><strong><span style="font-family:2 lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">،</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">DUT</span></span></strong><strong><span style="font-family:2 lotus;"><span style="font-size:11.0pt;"> ،</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">CAPZA1</span></span></strong><strong><span style="font-family:2 lotus;"><span style="font-size:11.0pt;"> ،</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">CAPZB</span></span></strong><strong><span style="font-family:2 lotus;"><span style="font-size:11.0pt;"> ،</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;"> PNP</span></span></strong><strong><span style="font-family:2 lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">،</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">CLIC1</span></span></strong><strong><span style="font-family:2 lotus;"><span style="font-size:11.0pt;"> و </span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">PSME1</span></span></strong><strong><span style="font-family:2 lotus;"><span style="font-size:11.0pt;"> بعد از تیمار با پردنیزلون و دگزامتازون در دو رده سلولی حساس(</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">Nalm-6</span></span></strong><strong><span style="font-family:2 lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">) و مقاوم(</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">Reh</span></span></strong><strong><span style="font-family:2 lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">) به گلوکوکورتیکوئیدها شناسایی شدند. ارتباط بین پروتئین‌&shy;های مذکور در پایگاه داده </span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">STRING</span></span></strong><strong><span style="font-family:2 lotus;"><span style="font-size:11.0pt;"> مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.</span></span></strong><br> <strong><em><span style="font-family:titr;"><span style="font-size:9.0pt;">نتیجه گیری</span></span></em></strong><br> <strong><span style="font-family:2 lotus;"><span style="font-size:11.0pt;">به طور&shy; کلی یافته‌‌ها نشان می&shy;دهد که مسیر پروتئازوم- یوبی&shy;کوئیتین نقش عملکردی در القاء مکانیسم مقاومت به گلوکوکورتیکوئید در </span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">ALL</span></span></strong><strong><span style="font-family:2 lotus;"><span style="font-size:11.0pt;"> ایفا می&shy;کند. لذا بررسی پروتئین‌های کلیدی کنترل‌کننده مسیر مذکور می&shy;تواند نقش مهمی در روشن‌&shy;سازی مکانیسم القاء مقاومت به گلوکوکورتیکوئیدها و به تبع آن پیش‌&shy;آگهی بیماری داشته باشد.</span></span></strong><br> <br> &nbsp;</div> <span dir="LTR"></span> <div dir="rtl" style="text-align: left;"><strong>Abstract</strong><br> <strong><em>Background and Objectives</em></strong><br> ALL is the most common malignancy in childhood. Presently, approximately 20% of patients do not respond to treatment due to the resistance of leukemia blasts. Response to GCs is considered as the strongest independent factor in predicting ALL patients outcome. Therefore, identification of GCs resistance markers are the beneficial tools for improvement of prognostic strategies in ALL.<br> &nbsp;<br> <strong><em>Materials and Methods</em></strong><br> In this experimental study, &nbsp;the protein-protein interaction network of fourteen significant down or up-regulated proteins in the proteome of human lymphoblastic cell treated with prednisolone and dexamethasone were analyzed by using the STRING online database.<br> &nbsp;<br> <strong><em>Results</em></strong><br> By using proteomics methods, fourteen down or up-regulated proteins, SRSF3, CNBP, VDAC1, SNX3, PFDN6, PSMB2, STMN1<span dir="RTL">,</span> PPP4R4, DUT, CAPZA1, CAPZB, PNP, CLIC1 and PSME1 were recognized in both the sensitive and resistant GC cell lines. Correlation between these proteins were analyzed by using the STRING database.<br> &nbsp;<br> <strong><em>Conclusions&nbsp; </em></strong><br> Overall, the findings showed that the Ubiquitin-Proteasome pathway plays a pivotal role in inducing resistance to GC in ALL. Therefore, the study of key controlling proteins in this pathway can play an important role in clarifying the mechanisms of induction of resistance to GC and consequently the prognosis of the disease.<br> &nbsp;<br> &nbsp;</div> کلمات کلیدی: لوسمی­ لنفوبلاستیک­ حاد, مقاومت ­دارویی, گلوکوکورتیکوئیدها, نشانگرهای زیستی Key words: Lymphoblastic Leukemia, Acute, Drug Resistance, Glucocorticoids, Biomarkers 133 143 http://bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1106-2&slc_lang=fa&sid=1 N. Dehghan Nayeri نسرین دهقان نیری nasrindehghan10@gmail.com 9100319475328460018807 9100319475328460018807 No دانشکده پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی P. Eshghi پیمان عشقی peshghi64@gmail.com 9100319475328460018808 9100319475328460018808 No استاد مرکز تحقیقات بیماری های خونی مادرزادی کودکان ـ بیمارستان کودکان مفید ـ دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی K. Goudarzi pour کوروش گودرزی پور drkgoudarzipour@yahoo.com 9100319475328460018809 9100319475328460018809 No استادیار مرکز تحقیقات بیماری های خونی مادرزادی کودکان ـ بیمارستان کودکان مفید ـ دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی M. Darvishi مینا درویشی mina_darvishi16@yahoo.com 9100319475328460018810 9100319475328460018810 No دانشکده پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی َ. Gharehbaghian احمد قره باغیان : gharehbaghian@sbmu.ac.ir 9100319475328460018811 9100319475328460018811 Yes استاد دانشکده پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی ـ مرکز تحقیقات بیماری های خونی مادرزادی کودکان دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی