fa ارزیابی بیان ژن WT1 به عنوان شاخصی برای بررسی حداقل بیماری باقیمانده در مبتلایان به AML عمومى General پژوهشي Research <p>  چکید ه </p><p> <strong><i> سابقه و هدف </i></strong></p><p> <strong> ژن </strong><strong>WT1 </strong><strong>یک فاکتور نسخه‌برداری را کدگذاری می‌کند که در تمایز و تکثیر سلول‌های پیش ساز هماتوپوئتیک نقش دارد. این ژن در بافت‌های خاصی مانند کلیه، تخمدان و قلب نیز بیان می‌شود. ارزیابی کمی بیان ژن </strong><strong>WT1 </strong><strong>می‌تواند پارامتر مفید و کارآمدی برای بررسی حداقل بیماری باقیمانده( </strong><strong>MRD </strong><strong>) در لوکمی‌ها باشد. </strong></p><p> <strong><i> مواد وروش‌ها </i></strong></p><p> <strong> مقدار نسبی بیان ژن </strong><strong>WT1 </strong><strong>در خون محیطی 62 بیمار مبتلا به </strong><strong>AML </strong><strong>با استفاده از روش </strong><strong>Real time Quantitative </strong><strong>بررسی شد. همه این بیماران تازه تشخیص </strong><strong>(new case) </strong><strong>بودند و با توجه به در دسترس بودن‌ یا نبودن بیماران، پی‌گیری تا حدود 3 سال انجام شد. این مطالعه از نوع بنیادی و کاربردی بود، به صورت مقطعی انجام شد و نحوه نمونه‌برداری از نوع تصادفی و از بین مبتلایان به لوکمی حاد میلوئیدی بر اساس معیارهای تشخیصی اولیه از سوی بخش بالینی بود. میزان بیان </strong><strong>WT1 </strong><strong>در آن‌ها با میزان بیان </strong><strong>WT1 </strong><strong>در خون محیطی 24 فرد سالم مقایسه شد(میزان بیان </strong><strong>WT1 </strong><strong>در سلول‌های </strong><strong>K562 </strong><strong>معادل 10⁶ در نظر گرفته شد). </strong></p><p> <strong><i> یافته‌ها </i></strong></p><p> <strong> مقادیر قابل توجهی از بیان ژن </strong><strong>WT1 </strong><strong>در نمونه‌های زمان تشخیص در لوکمی‌های حاد(بیش از 80% موارد) ملاحظه شد. با انجام شیمی درمانی، بیان </strong><strong>WT1 </strong><strong>کاهش یافت(در زمان درمان القایی حدود 2-1 لگاریتم و در زمان درمان تحکیمی حدود 4-3 لگاریتم). همبستگی واضحی بین مقادیر نسبی بیان ژن </strong><strong>WT1 </strong><strong>(کمتر از ناحیه خاکستری در مقابل بیشتر از ناحیه خاکستری) و پیش آگهی احتمال وقوع عود در موارد </strong><strong>AML </strong><strong>مشاهده شد. بیمارانی که در پی‌گیری‌های متعدد میزان بیان </strong><strong>WT1 </strong><strong>در آن‌ها کمتر از ناحیه خاکستری باقی ماند، از بهبودی کلینیکی بالاتری بهره‌مند بودند. در حالی‌که 6 مورد از بیماران که در نهایت مبتلا به عود شدند، میزان بیان </strong><strong>WT1 </strong><strong>در آن‌ها حدود 6-1 ماه قبل از بروز عود بالینی از ناحیه خاکستری فراتر رفت. </strong><strong><i /></strong></p><p> <strong><i> نتیجه گیری </i></strong></p><p> <strong> WT1 </strong><strong>یک فاکتور مولکولی مفید و کارآمد برای تشخیص حداقل بیماری باقیمانده، ارزیابی تاثیر درمان و پیش‌بینی عود در مبتلایان به </strong><strong>AML </strong><strong>است. </strong></p><strong><i>کلمات کلیدی </i>: ژن WT1 ، حداقل بیماری باقیمانده( MRD ) ، PCR </strong> <p> <strong> Abstract </strong><strong></strong></p><p> <strong><i>Background and Objectives</i></strong></p><p>  WT1 gene encodes a transcription factor that is involved in differentiation and proliferation of hematopoietic precursor cells as well as some other tissues like kidney, ovary, heart, etc. Quantitative assessment of WT1 gene expression is proposed as a useful marker in MRD detection and leukemia management. </p><p> <strong><i> </i></strong></p><p> <strong><i>Materials and Methods</i></strong></p><p>  To assess the relevance of this gene, we analysed peripheral blood mononuclear cells of 62 AML patients (new cases) for the expression level of WT1 mRNA using Real-time quantitative RT-PCR. We followed the analysis up to 3 years, depending on patient availability. This study as a fundamental and applicable one was done cross-sectionnaly. Samples were obtained randomly from the AML patients referred to the BMT center, and selection was based on the diagnostic criteria defined by clinical wards. WT1 expression in MNCs of patients was compared with 24 healthy individuals (K562 cells considered to express WT1 gene equivalent to 10⁶). </p><p>  </p><p> <strong><i>Results</i></strong></p><p> Samples for diagnosis showed significantly high levels of WT1 expression (>80%). After chemotherapy, its expression decreased (diminished about 1-2 log within induction therapy and around 3-4 log after consolidation therapy). There was a noticable correlation between the relative expression levels of WT1 and predicition of relapse (lower than gray zone versus higher than). Patients whose WT1 expression levels remained lower than the gray zone benefit from a better compete remission. On the contrary, 1-6 months prior to overt clinical relapse in 6 patients, their WT1 expression raised to levels upper than gray zone. </p><p>  </p><p> <strong><i>Conclusions</i></strong></p><p> This study revealed that WT1 is a useful marker for detecting minimal residual disease, assessing chemotherapy effects, and prediciting relapse in AML patients. </p><p> <strong> </strong></p><p> <strong><i>Key words</i></strong><strong><i> : </i></strong><strong></strong>WT1 gene, Minimal Residual Disease (MRD), PCR<strong> </strong></p> Array,ژن WT1,حداقل بیماری باقیمانده (MRD),PCR Array,WT1 gene,Minimal Residual Disease (MRD,PCR 233 241 http://bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-96&slc_lang=fa&sid=1 Hemmaty T تورج همتی Turadj Hemmati224@yahoo.com 9100319475328460010863 9100319475328460010863 Yes Ghaffari H دکتر حمیداله غفاری 9100319475328460010864 9100319475328460010864 No Alimoghaddam K دکتر کامران علی مقدم 9100319475328460010865 9100319475328460010865 No Gharehbaghian A دکتر احمد قره‌باغیان 9100319475328460010866 9100319475328460010866 No Rostami Sh شهربانو رستمی 9100319475328460010867 9100319475328460010867 No Ashouri A آسیه عشوری 9100319475328460010868 9100319475328460010868 No