fa شناسایی آلوآنتی بادی‌ها در بیماران تالاسمی ماژور با فواصل تزریق خون کمتر از 20 روز عمومى General پژوهشي Research <p>  چکید ه </p><p>  <strong><i>سابقه و هدف </i></strong></p><p>  <strong>‌ عدم تطابق آنتی‌ژن‌های گروه‌های خونی اهداکنندگان و گیرندگان خون در تزریقات مکرر، احتمال بروز آلوایمونیزاسیون را در این بیماران افزایش می‌دهد. در این طرح نقش آلوآنتی‌بادی‌ها در افزایش نیاز به تزریق خون در مبتلایان به تالاسمی ماژور بررسی شده است.</strong> </p><p> <strong> </strong><strong><i>مواد وروش‌ها </i></strong></p><p> <strong> این مطالعه توصیفی است.در این طرح دو گروه بیماران تالاسمی ماژور با فواصل تزریق خون بیشتر و کمتر از </strong><strong>20 </strong><strong>روز ( </strong><strong>27 </strong><strong>در </strong><strong></strong><strong>مقابل </strong><strong>25 </strong><strong></strong><strong>بیمار) </strong><strong></strong><strong>مراجعه </strong><strong>‌ </strong><strong>کننده به درمانگاه بیمارستان سید </strong><strong>ال </strong><strong>شهدای اصفهان ب </strong><strong>ه‌ </strong><strong>صورت تصادفی انتخاب و از لحاظ وجود </strong><strong></strong><strong>آلوآنتی </strong><strong>‌ </strong><strong>بادی </strong><strong>‌ </strong><strong>ها، نوع وارتباط آن </strong><strong>‌ </strong><strong>ها با عوامل زمینه‌ای، مورد ارزیابی قرارگرفتند. </strong><strong></strong><strong>نتایج با استفاده از آزمون </strong><strong>t </strong><strong>و جدول </strong><strong>t-student </strong><strong>محاسبه شد. </strong><strong></strong></p><p>  <strong><i>یافته‌ها</i></strong> </p><p> <strong> 55 درصد از بیماران گروه اول دارای آنتی بادی بوده، میزان تزریق خون سالانه آنان بیش از بیماران غیر ایمن بود (005/0p< ). جنس مذکر و هم‌چنین آغاز تزریق خون در سنین کمتر از سه سال با فقدان آنتی‌بادی ارتباط مستقیمی داشت. 100 درصد بیماران گروه دوم ایمن شده و بیشترین مقادیر تزریق خون سالانه در افراد دارای دو یا چند آنتی‌بادی مشاهده و برابر باml/kg 493 وml/kg 508 محاسبه شد. آلوایمونیزاسیون در دو گروه مورد مطالعه علیه آنتی‌ژن‌های K (5/27 درصد)، N (5/12 درصد)، CW ، s وFy ^b (5 درصد) و M ، C ، S ، E و e (5/2 درصد) گزارش شد. 100 درصد آنتی‌بادی‌ها از نوع گرم و 16 درصد موارد از هر دو نوع گرم و سرد بود. 3/17 درصـد بیماران طحال‌برداری شـده بودند و میزان نیـاز به خـون آنـان از دیگر بیماران کمتـر بود (005/0p< ). تزریق خون سالانه بیماران تالاسمی در اغلب موارد از هر دو گـروه، بسیار بیشتر از مقادیر مورد انتظار بود. </strong></p><p>  <strong><i>نتیجه گیری </i></strong></p><p> <strong> با توجه به یافته‌های این تحقیق لازم است جهت جلوگیری از آلوایمونیزاسیون در بیماران تالاسمی، از خونی استفاده شود که حداقل از نظر آنتی‌ژن‌های سیستم‌های Kell و Rh با خون بیمار تطابق داشته باشد. توجه به اندازه طحال بیمار وکیفیت خون تزریقی که هر یک می‌تواند در افزایش یا کاهش میزان نیاز به خون مؤثر باشد، ضروری است. </strong></p><p> <strong><i> کلمات </i></strong><strong><i>کلیدی: </i></strong><strong></strong><strong></strong><strong>آلوآنتی بادی، تالاسمی ماژور، تزریق خون </strong><strong></strong></p> <p> <strong> Abstract </strong></p><p> <strong> </strong></p><p> <strong><i>Background and Objectives</i></strong></p><p>  Mismatched red blood cell phenotypes between donors and recipients in multiple blood transfusions can result in the development of alloimmunization in recipients. We studied in this research the effect of alloantibodies on the increase of need of blood transfusion in major thalassemiacs. </p><p> <strong><i> </i></strong></p><p> <strong><i> Materials and Methods</i></strong><strong> </strong></p><p>  This is a descriptive study in which 2 groups of major thalassemiacs with more and less than 20 days of blood transfusion intervals (27 patients vs. 25) were evaluated for the presence and frequency of alloantibodies and related factors. We used t-test and t-student tables for evaluating the results. </p><p>  </p><p> <strong><i>Results</i></strong></p><p>  55% of patients in the first group had developed alloantibodies and their annual transfused blood volume was more than those who were not immunized (p<0.005). Male gender and initial blood transfusion in children under 3 years old were related to the absence of alloantibodies. 100% of patients in the second group were immunized, and those who received higher amounts of blood units annually (493 ml/kg and 508 ml/kg) were patients with more than two types of alloantibodies. Alloimmunization involved K (27.5%), N (12.5%),<br>CW, s, Fy^b (5%), C, S, E, e and M (2.5%) antigens. 100% of antibodies were of warm immunoglobulin type, and 16% both warm and cold. 17.3% of thalassemiacs were splenectomized and their need for transfused blood was less than unsplenectomized patients (p<0.005). In most cases, annual blood transfusion in both groups was estimated to be much more than what was expected. <strong><i></i></strong></p><p> <strong><i> </i></strong></p><p> <strong><i>Conclusions</i></strong></p><p>  We conclude that red blood cell matching, at least for Kell and Rh systems, is necessary to prevent alloimmunization in thalassemiacs. Hypersplenism and low quality of blood, that can increase the need for transfused blood, should be taken into consideration. </p><p> <strong> </strong></p><p> <strong> </strong></p><p> <strong><i>Key words</i></strong><i>: </i>Alloantibody, Major thalassemia, Blood transfusion <strong></strong></p> ,آلوآنتی بادی,تالاسمی ماژور,تزریق خون Alloantibody, Major thalassemia, Blood transfusion 1 9 http://bloodjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-2-1&slc_lang=fa&sid=1 S. Rahgozar سهیلا رهگذر soheilar@yahoo.com 9100319475328460011024 9100319475328460011024 Yes A.R. Moafi دکتر علیرضا معافی 9100319475328460011025 9100319475328460011025 No F. Yavari دکتر فخرالملوک یاوری 9100319475328460011026 9100319475328460011026 No H. Hourfar دکتر حمید هورفر 9100319475328460011027 9100319475328460011027 No