چکید ه

  سابقه و هدف

  TTV برای نخستین بار در سال 1997 در خون بیماران ژاپنی با سطوح بالای آلانین ترانسفراز( ALT ) که عاری از دیگر ویروس‌های عامل هپاتیت بودند، کشف شد. به منظور تعیین فراوانی آلودگی به TTV و نقش آن در آسیب‌های کبدی، نمونه‌های سرمی افراد به ظاهر سالم و افراد آلوده به ویروس‌های HBV و HCV از سازمان انتقال خون شهر تبریز تهیه گردید و مورد آزمایش قرار گرفت.

  مواد وروش‌ها

  مطالعه انجام شده از نوع توصیفی و مقطعی بود. نمونه‌گیری از 100 اهداکننده سالم، 40 اهداکننده دارای نتایج مثبت HBsAg و 40 اهداکننده Anti-HCV مثبت پس از غربالگری، در سازمان انتقال خون آذربایجان شرقی انجام شد. ابتدا سطح آنزیم‌های ALT و AST اندازه‌گیری و سپس DNA استخراج شد که با استفاده از آغازگرهای T801 و T935 جامع، PCR صورت گرفت. برای تجزیه و تحلیل آماری داده‌ها از آزمون‌های دقیق‌فیشر ، ANOVA ، Kruskal-Wallis test ، Dunn's و Tukey-Kramer استفاده شد.

  یافته‌ها

  محصول PCR یک باند bp 199 بود که در 65 درصد از نمونه‌های سالم، 70 درصد از افراد آلوده به HBV و 5/67 درصد از افراد آلوده به HCV ، مشاهده گردید. هم چنین اختلاف معنی‌داری در مقایسه سطوح آنزیم‌های ALT و AST در سه گروه مورد مطالعه مشاهده نگردید.

  نتیجه گیری

  با توجه به شیوع بسیار بالای آلودگی به TTV در بین افراد به ظاهر سالم و عدم تفاوت معنی‌دار سطح آنزیم‌های کبدی بین گروه شاهد(افراد سالم) و افراد آلوده به ویروس‌های هپاتیت B و هپاتیت C ، به نظر می‌رسد که TTV یا حداقل ژنوتیپ‌های خاصی که در مطالعه حاضر مورد شناسایی قرار گرفتند، برای کبد انسان بیماری‌زا نبودند.

  کلمات کلیدی : Torque Teno ویروس، اهداکنندگان خون، PCR