سابقه و هدف 
لوسمی شایع‌ترین بدخیمی کودکان است و عود بیماری تأثیر قابل ‌توجهی بر بقای بیماران دارد. شاخص‌های التهابی مرتبط به خون محیطی، از جمله نسبت لنفوسیت به پلاکت (LPR) و نسبت نوتروفیل به پلاکت(NPR)، در برخی سرطان‌های بزرگسالان ارزش پیش‌آگهی نشان داده‌اند؛ با این حال، نقش آن‌ها در لوسمی کودکان به‌طور کامل روشن نیست. این مطالعه با هدف بررسی ارتباط LPR و NPR با عود و بقای کودکان مبتلا به لوسمی انجام شد.
مواد و روش‌ها
در این مطالعه گذشته‌نگر، در یک دوره شش ساله،  ۲۳۰ کودک مبتلا به انواع لوسمی، بررسی شدند که از میان آن‌ها  ۹ نفر (3/9%) دچار عود شدند. اطلاعات دموگرافیک شامل سن، جنس، گروه خونی و وضعیت بقا (درقید حیات بودن یا فوت شده)، از پرونده‌های پزشکی استخراج گردید و مقادیر LPR و NPR از نتایج شمارش خون محیطی محاسبه شد. تجزیه و تحلیل‌های آماری با استفاده از آزمون من‌ویتنی برای متغیرهای پیوسته و آزمون دقیق فیشر برای متغیرهای طبقه‌بندی شده انجام شد. علاوه بر این، از تحلیل رگرسیون برای ارزیابی ارتباط بین متغیرهای بالینی و شاخص‌های التهابی استفاده شد.
یافته‌ها
میانگین سنی در گروه عود (3/89±7/82 سال) بیشتر از گروه بدون عود (3/95±5/73 سال) بود، اگرچه این تفاوت از نظر آماری معنادار نبود (p= 0/12). هیچ ارتباط معنا‌داری بین عود یا بقا با جنسیت (p= 0.82) یا گروه خونی (p= 0.27) یافت نشد. در بیماران مبتلا به عود، بقا به طور قابل توجهی ضعیف‌تر بود. (0.001 >p). در تحلیل رگرسیون، سن ارتباط معناداری با NPR نشان داد (p= 0.046)، در حالی که LPR با هیچ متغیر بالینی ارتباط معنا‌داری نداشت. هم چنین نه LPR و نه NPR ارزش پیش‌بینی‌کننده‌ای برای عود یا مرگ و میر نشان ندادند.
نتیجه گیری            
اگرچه NPR ممکن است با برخی ویژگی‌های بالینی مرتبط باشد، اما LPR و NPR به‌ طور مستقل قادر به پیش‌بینی عود یا بقای طولانی‌مدت نبودند. انجام مطالعه‌های آینده‌نگر با حجم نمونه بیشتر برای تعیین ارزش پیش‌آگهی این شاخص‌ها توصیه می‌شود.