[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: آرشيو مقالات :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: جلد 18، شماره 1 - ( بهار 1400 ) ::
جلد 18 شماره 1 صفحات 1-8 برگشت به فهرست نسخه ها
تغییرات سطح بیان miR-199a و miR-196b در اهداکنندگان مبتلا به هپاتیت C فاقد علائم
مریم محمدپور، دکتر زهره شریفی، دکتر علی عرب خزائلی، دکتر فائزه قاسمی
مرکز تحقیقات انتقال خون ـ مؤسسه عالی آموزشی و پژوهشی طب انتقال خون
واژه‌های کلیدی: کلمات کلیدی: هپاتیت C، اهداکنندگان خون، میکروRNA ها
متن کامل [PDF 498 kb]   (184 دریافت)     |   چکیده (HTML)  (468 مشاهده)
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: ويروس شناسي
انتشار: 1399/12/10
متن کامل:   (104 مشاهده)
تغییرات سطح بیان miR-199a و miR-196b در اهداکنندگان مبتلا
به هپاتیت C فاقد علائم
 
مریم محمدپور1، زهره شریفی2، علی عرب خزائلی3، فائزه قاسمی4
 
چکیده
سابقه و هدف
ویروس هپاتیت C ، یکی از عوامل اصلی عفونت کبدی می‌باشد که در مراحل اولیه معمولاً علائمی ندارد. مطالعه‌های تغییرات سطح بیان میکرو RNAها در بیماری‌های مختلف مانند هپاتیت نشان داده شده است. به طوری که miR-199a و miR-196b بر روی ویروس هپاتیت C اثر مهاری دارند. در مطالعه اخیر به بررسی سطح بیان miR-199a و miR-196b در نمونه سرم اهداکنندگان خون آلوده به هپاتیت C فاقد علائم در مقایسه با نمونه سرم اهداکنندگان خون سالم، پرداخته شد تا بر اساس نتایج آن اهمیت میکرو RNAها در مراحل مختلف عفونت هپاتیت C ، مورد ارزیابی قرار گیرد.
مواد و روش‌ها
در یک مطالعه مورد ـ شاهدی، ابتدا استخراج Total RNA از 106 نمونه سرم اهداکنندگان خون سالم(گروه شاهد) و 106 نمونه سرم اهداکنندگان خون آلوده به هپاتیت C فاقد علائم(گروه مورد) انجام شد. پس از ساخت cDNA، سطح بیان miR-199a و miR-196b به­ وسیله­ سایبرگرین PCR اندازه­گیری گردید و نتایج، توسط نرم‌افزار 2009 REST  تجزیه و تحلیل شدند.
یافته‌ها
سطح بیان miR-196b در گروه مورد در مقایسه با گروه شاهد کمتر بود(001/0 p<). اختلاف معناداری در سطح بیان miR-199a بین دو گروه دیده نشد.
نتیجه گیری
با توجه به کمتر بودن سطح بیان miR-196b و عدم اختلاف معنادار miR-199a در گروه مورد نسبت به گروه شاهد، مطالعه‌های بیشتر در خصوص نقش miR-196b در این بیماری را، می‌توان حائز اهمیت دانست.
کلمات کلیدی: هپاتیت C ، اهداکنندگان خون، میکروRNA ها
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
تاریخ دریافت: 29/4/99
تاریخ پذیرش: 27/8/99
 

1- دانشجوی کارشناسی ارشد زیست فناوری پزشکی ـ مرکز تحقیقات انتقال خون ـ مؤسسه عالی آموزشی و پژوهشی طب انتقال خون ـ تهران ـ ایران
2- PhD ویروس‌شناسی ـ استاد مرکز تحقیقات انتقال خون ـ مؤسسه عالی آموزشی و پژوهشی طب انتقال خون ـ تهران ـ ایران
3- PhD اپیدمیولوژی ـ مرکز تحقیقات انتقال خون ـ مؤسسه عالی آموزشی و پژوهشی طب انتقال خون ـ تهران ـ ایران
4- مؤلف مسئول: PhD بیوتکنولوژی ـ مرکز تحقیقات انتقال خون ـ مؤسسه عالی آموزشی و پژوهشی طب انتقال خون ـ تهران ـ ایران ـ صندوق پستی: 1157-14665


مقدمه
    ویروس هپاتیت C متعلق به خانواده فلاوی ویریده و جنس هپاسی ویروس می­باشد. این ویروس RNA­دار و سنس مثبت است و به عنوان مهم­ترین عامل بیماری مزمن کبدی، شناخته می‌شود(1). عفونت هپاتیت C می‌تواند از طریق خون آلوده از شخصی به شخص دیگر منتقل گردد. تقریباً 20% از افراد مبتلا به عفونت حاد هپاتیت C ، بدون هیچ درمانی بهبود پیدا می­کنند؛ در حالی که حدود 80% از افراد بیمار تا دهه­ها دچار فرم مزمن این بیماری هستند (2). این ویروس، دارای 8 ژنوتیپ و بیش از 86 زیر گروه می­باشد(3). پروتئین­هایی که توسط ژنوم ویروس هپاتیت C کد می­شوند، در دو دسته­ ساختاری (پروتئین هسته، گلیکوپروتئین E1 و E2) و غیر­ساختاری (NS2, NS3, NS4A/B, NS5A/B, P7) قرار می­گیرند(5، 4).
    بر ­اساس آمار سازمان بهداشت جهانی(WHO) تا سال 2019، 71 میلیون نفر در جهان به این عفونت مبتلا بوده‌اند(6). هم‌چنین تا سال 2019، 3/0% از جمعیت ایران به این عفونت مبتلا شده­اند(7). میزان ابتلا به این ویروس در بین اهداکنندگان خون ایران 04/0% ارزیابی شده است (8).
    میکرو­RNA­ها گروهی از RNA­های غیر کدکننده کوچک با طول 24-21 نوکلئوتید هستند که در شرایط سخت مانند pH بالا یا پایین و دمای کم یا زیاد، پایدار می‌باشند(11-9).
    مشخص شده است که سطح میکرو­RNA­ها در پلاسما یا سرم افراد بیمار در مقایسه با افراد سالم، متفاوت است (11). از طرفی، در مایعات بدن پایدار و به راحتی قابل ارزیابی می­باشند(12). در نتیجه، مطالعه‌ها بیان داشته‌اند که بررسی تغییرات میکرو­RNA­های میزبان، در بیماری‌های مختلف مانند عفونت هپاتیت C ممکن است اطلاعات مفیدی از بیماری‌های متفاوت از جمله بیماری‌های کبدی مرتبط با ویروس هپاتیت C را فراهم آورد(13).
    مطالعه‌ها نشان دادند که miR-199a با اتصال دومین II ناحیه IRES ویروس هپاتیت C ، سبب مهار تکثیر ویروس می­شود(14).
   مشاهـده شـده اسـت که miR-196 تاثیر مستقیم بر روی
ژنوم ویروس هپاتیت C دارد وبا اتصال به ناحیهNS5A  مانع از همانندسازی ویروس می شود(15). این میکروRNA در فرآیند­هایی مانند دفاع علیه ویروس و التهاب، تکامل و ایمنی­زایی نقش دارد(16).
    بر اساس مطالعه‌های گذشته و با توجه به تاثیر ویروس هپاتیت C بر سطح بیان میکرو­RNA­ها و هم‌چنین تاثیر miR-199a و miR-196b بر ژنوم ویروس هپاتیت C ، در این مطالعه پایه‌ای، به بررسی سطح بیان این دو میکرو­RNA در سرم اهداکنندگان خون مبتلا به هپاتیت C فاقد علائم در مقایسه با سرم اهداکنندگان خون سالم، پرداخته شد(19-17، 13، 12). بر اساس نتایج حاصل از این مطالعه و پس از بررسی پروفایل بیانی سایر میکرو­RNA­ها و عوامل مرتبط با این بیماری در مطالعه‌های بعدی، می‌توان ارزش تشخیصی آن‌ها را مورد پژوهش قرار داد.
 
مواد و روش‌ها
    مطالعه از نوع مورد- شاهد بوده و در شهر تهران در سال 1398-1397 انجام شده است. از نمونه سرم 106 اهداکننده خون مبتلا به هپاتیت C فاقد علائم به عنوان گروه مورد و نمونه سرم 106 اهداکننده خون سالم به عنوان گروه شاهد در این مطالعه استفاده شده است. لازم به ذکر است که اهداکنندگان، فاقد HBsAg، HIV Ab و بیماری­های زمینه­ای کبدی بودند و روش نمونه­گیری در هر دو گروه، غیر احتمالی آسان بود. هم‌چنین، گروه مورد در این مطالعه، در زمان اهدای خون از بیماری خود اطلاع نداشتند.
 
استخراج Total RNA:
    از نمونه­های سرم گروه مورد و شاهد، با استفاده از محلول RNX-Plus (سیناکلون، ایران) با Cat. No. EX6101، استخراج Total RNA انجام شد. در ابتدا به مقدار 250 میکرولیتر سرم، 1 میلی­لیتر محلول RNX-Plus اضافه شد. سپس، نمونه­ها به مدت 5 دقیقه در دمای اتاق (25 درجه سانتی‌گراد) انکوباسیون شدند. در ادامه 200 میکرولیتر کلروفرم سرد(4 درجه سانتی‌گراد) به نمونه‌ها اضافه گردید و به مدت 4 دقیقه در دمای اتاق، انکوباسیون انجام شد. به مدت 20 دقیقه در دمای 4 درجه سانتی‌گراد و دور rpm 12000 سانتریفیوژ انجام گردید. پس از اتمام سانتریفیوژ، فاز رویی به میکروتیوب جدید منتقل شد و پس از اضافه کردن اتانول مطلق سرد(دو برابر حجم محلول) به مدت 45 دقیقه در دمای 4 درجه سانتی‌گراد و دور rpm 12000 سانتریفیوژ انجام شد. مایع رویی را دور ریخته و 1000 میکرولیتر اتانول 75% سرد(4 درجه سانتی‌گراد) بر روی رسوب اضافه گردید. به مدت 20 دقیقه در دمای 4 درجه‌ سانتی‌گراد و دور rpm 12000 سانتریفیوژ انجام شد. مایع رویی را دور ریخته و رسوب باقی‌مانده در دمای اتاق، زیر هود کلاس دو خشک گردید. در انتها، رسوب Total RNA در 20 میکرولیتر آب DEPC حل شد. غلظت و خلوص توتـالRNA­ های استخراج شـده نیز با استـفاده از دستـگاه اسپکتروفتومتر نانودراپ ND-1000 (آمریکا، Thermo Fisher Scientific) سنجیده شد.
 
ساخت cDNA :
    ساخت cDNA با استفاده از روش کار موجود در کیت BON-miR miRNA 1st-Strand cDNA Synthesis Kit (بن یاخته، ایران) با Cat. No. BON209001 و دستگاه ترموسایکلر PeqSTAR (آلمان، پک‌لب) انجام شد.
   
جدول 1: برنامه دمایی ساخت cDNA
 
 
    در ابتدا مقدار 1 میکروگرم از Total RNA استخراج شده و 1 میکرولیتر از کیت آغازگر(شامل آغازگر Stem-loop مربوط به miR-199a و miR-196b و ژن کنترل داخلی snRNA-U6)، به میکروتیوب منتقل شد و با آب DEPC به حجم 12 میکرولیتر رسانده شد. سپس به مدت 5 دقیقه در دمای 75 درجه سانتی‌گراد در دستگاه ترموسایکلر قرار داده شد. در ادامه مقدار 1 میکرولیتر از آنزیم RT ، 2 میکرولیتر از dNTP و 4 میکرولیتر از بافر RT به سایر اجزا اضافه و با آب DEPC به حجم نهایی 20 میکرولیتر رسانده شد. ساخت cDNA، با استفاده از برنامه دمایی موجود در جدول انجام شد(جدول 1).
 
واکنش Real-time PCR :
    به منظور سنجش سطح بیان میکرو­RNA­ها ، واکنش Real-Time PCR انجام شد. برای انجام این واکنش، از کیتBON-miR High-Specificity miRNA QPCR Core Reagent Kit (بن یاخته، ایران)(مبتنی بر روش SYBR Green) و دستگاه Corbett Rotor Gene 3000 Real Time PCR (کیاژن، آلمان) استفاده شد. این واکنش با 1 میکرولیتر cDNA، 5/0 میکرولیتر آغازگر جلوبرنده اختصاصی، 5/0 میکرولیتر آغازگر معکوس Universal و 5/6 میکرولیتر از Master mix و 5/4 میکرو لیتر آب فاقد DNase انجام شد. از برنامه دمایی 95 درجه سانتی‌گراد به مدت 2 دقیقه، 40 چرخه (95 درجه سانتی‌گراد، 5 ثانیه و 60 درجه سانتی‌گراد، 30 ثانیه) برای واکنش Real-Time PCR استفاده شد. لازم به ذکر است که آزمایش‌ها با دو بار تکرار انجام گرفت. هم‌چنین، به منظور فعال­سازی سطح بیان هر میکرو­RNA در هر نمونه، از ژن خانه­دار snRNA-U6 استفاده شد. پس از انجام واکنش، تجزیه و تحلیل منحنی ذوب نیز انجام شد.
 
آنالیز­های آماری:
    سنجش اختلاف معناداری سن با استفاده از آزمون t-test و جنسیت با استفاده از آزمون کای‌دو موجود در نرم‌افزار IBM SPSS Statistics 26.0 برای هر دو گروه مورد بررسی انجام شد. چرخه‌های آستانه (Ct) به دست آمده از دستگاه Real-Time PCR توسط نرم‌افزار 2009 v2.0.13 REST تجزیه و تحلیل شدند و سطح معناداری از 05/0 p< در نظر گرفته شد. رسم شکل miR-196b با استفاده از نرم‌افزار GraphPad Prism v8.0.2 انجام شد.
    این مطالعه پس از تصویب توسط کمیته اخلاق در پژوهش مؤسسه عالی آموزشی و پژوهشی طب انتقال خون با کد IR.TMI.REC.1398.016 انجام شد.
یافته‌ها
    برای بررسی نتایج سنجش اختلاف معناداری سن و جنسیت، از آزمون کای‌دو و t موجود در نرم‌افزارIBM SPSS Statistics 26.0 استفاده و مشخص شد که سن و جنسیت افراد بین دو گروه اختلاف معناداری با یکدیگر ندارند(جدول 2).
 
جدول 2: اطلاعات مربوط به سن و جنسیت اهداکنندگان در گروه مورد و شاهد
 

 
نمودار 1: سطح بیان miR-196b در اهداکنندگان خون مبتلا به هپاتیت C فاقد علائم (Sample) و اهداکنندگان خون سالم (Control)
تغییرات سطح بیان miR-196b در دو گروه مورد مقایسه:
    با توجه به داده‌های آماری این مطالعه، سطح بیان miR-196b در نمونه سرم اهداکنندگان خون مبتلا به هپاتیت C فاقد علائم نسبت به نمونه سرم اهداکنندگان خون سالم کمتر بود(116/0 Fold change =) و با سطح معناداری 001/0 p< تایید شد(نمودار 1).
 
تغییرات سطح بیان miR-199a دردو گروه مورد مقایسه:
    سطح بیان miR-199a اختلاف معناداری در نمونه سرم اهداکنندگان خون آلوده به هپاتیت C فاقد علائم در مقایسه با نمونه سرم اهداکنندگان خون سالم نشان نداد(001/0 Fold change <).
 
بحث
    نتایج به دست آمده از تجزیه و تحلیل‌های آماری این مطالعه نشان‌دهنده­ کمتر بودن سطح بیان miR-196b  در سرم اهداکنندگان خون آلوده به هپاتیت C فاقد علائم در مقایسـه با اهداکنندگان خون سالم بود(116/0 Fold change = ، 001/0 p <). در حالی که سطح بیان miR-199a در گروه مورد در مقایسه با گروه شاهد، اختلاف معناداری را نشان نداد(001/0 Fold change =).
    در سال 2019 محمد ال- هِفنی و همکارانش، افزایش سطح بیان miR-199 را در نمونه سرم بیماران مبتلا به هپاتیت C مزمن آلوده به ژنوتیپ 4 ویروس هپاتیت C (گروه مورد) در مقایسه با نمونه سرم افراد سالم (گروه شاهد) گزارش کردند. آن‌ها بیان کردند که miR-199 با سن، رابطه مثبت داشته است(12). پژوهش فوق، اطلاعات مفیدی را در خصوص ارتباط مثبت سن با miR-199 ارائه کرده است اما از آن‌جایی که در این مطالعه، رده سنی انتخاب شده(گروه مورد برابر12  ±1/39 سال و گروه شاهد برابر 6/9 ± 4/40 سال) گروه‌های سنی متفاوتی را شامل نمی‌شود، به بررسی‌های بیشتر در مورد این ارتباط، نیاز می‌باشد. در مطالعه ما به دلیل محدودیت‌های موجود، به بررسی این امر پرداخته نشد. نتیجه مطالعه ما با یافته پژوهش فوق مبنی بر افزایش سطح بیان miR-199 در گروه مورد در مقایسه با گروه شاهد متفاوت است. یکی از دلایل احتمالی تفاوت در یافته‌های دو مطالعه را، می‌توان به رده سنی افراد مورد بررسی نسبت داد.
    پژوهش دیگری که در مصر توسط ال- آهوانی و همکارانش در سال 2019 انجام شد، افزایش سطح بیان miR-199a را در سرم مبتلایان به هپاتیت C همراه با فیبروز (آلوده به ژنوتیپ 4 ویروس) در مقایسه با نمونه­های سرم افراد سالم گزارش دادند. هم‌چنین، بیان کردند که سطح بیان miR-199a در سیروز کبدی نسبت به فیبروز کاهش داشته است. از دیگر نتایج این پژوهش، کاهش سطح بیان miR-199a در نمونه سرم بیماران مبتلا به سرطان کبد ناشی از هپاتیت C در مقایسه با نمونه سرم افراد سالم، افراد آلوده به هپاتیت C همراه با فیبروز و سیروز کبدی بود(20). با توجه به یافته­های این پژوهش می‌توان به حساسیت این میکرو­RNA نسبت به مراحل مختلف بیماری اشاره کرد. از آن‌جایی که نتیجه مطالعه ما با یافته پژوهش فوق متفاوت می‌باشد، این تفاوت در یافته­ها ممکن است به متفاوت بودن احتمالی ژنوتیپ­های شایع در گروه­های مورد بررسی مربوط باشد. چرا که ژنوتیپ بر سطح بیان میکروRNA­ها مؤثر است(21، 20). ژنوتیپ 4 ویروس هپاتیت C در کشور مصر شایع بوده، در حالی که ژنوتیپ a3 در میان اهداکنندگان خون ایران، ژنوتیپ شایعی می‌باشد(22، 17).
    مطالعه­ای در کشور تایوان در سال 2014 توسط چَنگ و همکاران انجام شد. آن‌ها افزایش سطح بیان miR-199a را در سلول‌های تک هسته­ای خون محیطی افراد مبتلا به هپاتیت C مزمن که تحت تیمار با ریباویرین و اینترفرون بوده­اند، در مقایسه با افراد سالم گزارش کردند. آن‌ها هم‌چنین بیان داشتند که سطح بیان این میکرو­RNA در بیماران دارای ژنوتیپ 1 ویروس هپاتیت C بیشتر از بیماران مبتلا به سایر ژنوتیپ­های ویروسی است. در نهایت، آن‌ها اظهار داشتند که ممکن است miR-199a پتانسیل استفاده به عنوان مارکری جهت تشخیص عفونت هپاتیت C مزمن را داشته باشد(21). از آن‌جایی که در مطالعه ما تفاوت معناداری برای miR-199a در گروه مورد نسبت به شاهد مشاهده نشد، ممکن است بتوان تفاوت در یافته‌های دو پژوهش را به نوع نمونـه استفـاده شـده در دو
مطالعه نسبت داد.
    محمد ال-گوئندی و همکاران در سال 2016 پژوهشی را انجام دادند که نتایج آن نشان‌دهنده­ افزایش سطح بیان miR-196b در بیوپسی بافت کبد افراد مبتلا به هپاتیت C مزمن نسبت به بیوپسی بافت کبد افراد سالم بوده است. در این مطالعه، بین سطح بیان miR-196b با شاخص­های بیوشیمیایی و بالینی مانند سن، تیتر ویروس، سطح سرمی آنزیم­های کبدی، سطح AFP و استئاتوز ارتباط معناداری مشاهده نشده است(17). نتیجه مطالعه ما برخلاف یافته­ پژوهش فوق، کمتر بودن سطح بیان miR-196b را در گروه مورد نسبت به گروه شاهد نشان داد. از تفاوت­های میان مطالعه ما و محمد ال-گوئندی می­توان به متفاوت بودن نوع نمونه اشاره کرد. در مطالعه ما، از سرم و در پژوهش فوق از بیوپسی بافت کبد استفاده شده است. هم‌چنین، مطالعه ما بر خلاف پژوهش فوق، از حجم نمونه بیشتر و یکسان، برای هر دو گروه مورد بررسی برخوردار بوده است که می­تواند نتایج دقیق­تری را منجر شود.
    پژوهش دیگری توسط گرِک و همکارانش در سال 2011 انجام گرفت. در این مطالعه، سطح بیان miR-196b در سلول­های تک هسته­ای خون محیطی (PBMCs) در بیماران مبتلا به هپاتیت C مزمن را سنجیدند. آن‌ها دریافتند که، هنگامی که هر دو رشته ژنوم مثبت و منفی در سلول‌های تک هسته­ای خون محیطی وجود دارند، سطح بیان این میکرو­RNA بیشتر از هنگامی است که فقط رشته مثبت ژنوم در PBMCs وجود دارد. زیرا miR-196b در پاسخ­های ایمنی میزبان نقش دارد و وجود دو رشته از ژنوم در PBMCs ، نشان از تکثیر ویروس دارد و از این طریق در مهار تکثیر ویروس هپاتیت C نقش دارد(23). با توجه به نتیجه حاصل از مطالعه­ی محمد ال-گوئندی، می‌توان دریافت که احتمالاً افزایش سطح بیان این میکرو­RNA در محل­هایی می­باشد که ویروس هپاتیت C تکثیر دارد(17).
    در مطالعه‌ای که در سال 2010 توسط اسکگنولاری و همکارانش در ایتالیا انجام شده، اختلاف معناداری در سطح بیان miR-196 در 12 نمونه سلول­های تک هسته­ای خون محیطی بیماران مبتلا به عفونت هپاتیت C مزمن در مقایسه با 10 نمونه از سلول های تک هسته­ای خون محیطی افراد سالم مشاهده نکردند. آن‌ها اظهار داشتند که این نتیجه ممکن است به دلیل پایین بودن تعداد نمونه­های مورد بررسی باشد(24). از آن‌جایی که نتایج مطالعه ما با یافته‌های این پژوهش متفاوت بوده، این تفاوت می­تواند به نوع و حجم نمونه مورد استفاده در دو مطالعه مربوط باشد.
در نهایت پیشنهاد می‌شود با توجه به مطالعه‌های قبلی مبنی بر تاثیر ژنوتیپ بر سطح بیان میکرو­RNA­ها، بررسی سطح بیان miR-196b و miR-199a به تفکیک ژنوتیپ ویروسی انجام شود. هم‌چنین، تاثیر میکرو­RNA­ها بر روی ژنوم ویروس هپاتیت C با استفاده از مطالعه‌های کشت سلولی، به درک بهتر تاثیر متقابل میکرو­RNA­ها و ویروس هپاتیت C منجر می­شود.
    با توجه به بررسی­های انجام شده بر روی مطالعه‌های مربوط به سطح بیان miR-196b، پژوهش مشابهی در نمونه سرم بیماران مبتلا به هپاتیت C یافت نشد. لذا، نتایج حاصل از مطالعه ما می‌تواند اطلاعات جدیدی را در این زمینه ارائه کند.

نتیجه‌گیری
    با توجه به آنالیز­های آماری این پژوهش، در نمونه سرم اهداکنندگان خون مبتلا به هپاتیت C فاقد علائم در مقایسه با نمونه سرم اهداکنندگان خون سالم، سطح بیان miR-196b کمتر بوده و سطح بیان miR-199a بدون اختلاف معنادار گزارش شد. بر این اساس می‌توان مطالعه‌های بیشتر در مورد نقش miR-196b در بیماری هپاتیت C و مطالعه سطح بیان miR-199a در ژنوتیپ­های متفاوت این ویروس را حائز اهمیت دانست.
 
تشکر و قدردانی 
    این مطالعه حاصل پایان‌‌نامه کارشناسی ارشد در رشته زیست فناوری پزشکی در مؤسسه عالی آموزشی و پژوهشی طب انتقال خون با کد اخلاق IR.TMI.REC.1398.016 می‌باشد. بدین وسیله از مؤسسه، به جهت حمایت­های مادی و معنوی تشکر می­گردد.
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Mohammadpour M, Sharifi Z, Arabkhazaeli A, Ghasemi F. Changes of miR-199a and miR-196b expression levels in blood donors suffering from asymptomatic hepatitis C. Sci J Iran Blood Transfus Organ. 2021; 18 (1) :1-8
URL: http://bloodjournal.ir/article-1-1366-fa.html

محمدپور مریم، شریفی زهره، عرب خزائلی علی، قاسمی فائزه. تغییرات سطح بیان miR-199a و miR-196b در اهداکنندگان مبتلا به هپاتیت C فاقد علائم. فصلنامه پژوهشی خون. 1400; 18 (1) :1-8

URL: http://bloodjournal.ir/article-1-1366-fa.html



جلد 18، شماره 1 - ( بهار 1400 ) برگشت به فهرست نسخه ها
فصلنامه پژوهشی خون Scientific Journal of Iran Blood Transfus Organ
The Scientific Journal of Iranian Blood Transfusion Organization - Copyright 2006 by IBTO
Persian site map - English site map - Created in 0.05 seconds with 31 queries by YEKTAWEB 4312