جلد 16، شماره 2 - ( تابستان 1398 )
جلد 16 شماره 2 صفحات 123-116 |
برگشت به فهرست نسخه ها
استادیار دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی جهرم
چکیده: (4584 مشاهده)
چکیده
سابقه و هدف
ژل پلاکتی غنی از فاکتورهای رشد با ماهیت ترمیمی میباشد و در اکثر جراحیها برای درمان انواع نقائص بافتی استفاده میشود. در این مطالعه تاثیر ژل پلاکتی اتولوگ در ترمیم زخمهای لیشمانیوز جلدی مورد ارزیابی قرار گرفت.
مواد و روشها
در این مطالعه کارآزمایی بالینی، 15 بیمار مبتلا به لیشمانیوز جلدی به طور تصادفی وارد مطالعه شدند و به مدت ۲ ماه مورد ارزیابی قرار گرفتند. بیماران دارای بیش از یک زخم جلدی بودند که یکی از زخمها به عنوان کنترل و دیگری را به عنوان مداخله مورد بررسی قرار دادیم. گروه کنترل تحت درمان روتین گلوکانتیم قرار گرفته و گروه مداخله علاوه بر درمان معمول، فرآورده ژل پلاکتی را نیز دریافت نمودند. ژل پلاکتی به صورت هفتهای یک بار و تا حداکثر 7 بار در محل زخم مورد استفاده قرار گرفت. اساس پاسخ به درمان به صورت تشکیل نسج گرانولاسیون قابل مشاهده توسط پزشک معالج و اپیتلیزاسیون بود.
یافتهها
استفاده از ژل پلاکتی اتولوگ در زخمهای گروه مداخله، در 66% موارد با بهبودی کامل و سریعتر زخم همراه بود و 34% زخمها نیز بهبودی نسبی داشتند. در طول ۲ ماه ارزیابی، هیچ کدام از زخمهای گروه کنترل با بهبودی کامل همراه نبود. در گروه مداخله، میانگین مساحت زخم در هفته اول 9/148 ± 6/160 میلیمتر مربع و در هفته هشتم به میزان 6/121 ± 9/86 میلیمترمربع رسید که این تغییر نزولی از نظر آماری معنادار بود (001/0>p).
نتیجه گیری
ژل پلاکتی می تواند در ترمیم زخم و رفع اسکار زخمهای ناشی از لیشمانیوز جلدی مؤثر باشد.
سابقه و هدف
ژل پلاکتی غنی از فاکتورهای رشد با ماهیت ترمیمی میباشد و در اکثر جراحیها برای درمان انواع نقائص بافتی استفاده میشود. در این مطالعه تاثیر ژل پلاکتی اتولوگ در ترمیم زخمهای لیشمانیوز جلدی مورد ارزیابی قرار گرفت.
مواد و روشها
در این مطالعه کارآزمایی بالینی، 15 بیمار مبتلا به لیشمانیوز جلدی به طور تصادفی وارد مطالعه شدند و به مدت ۲ ماه مورد ارزیابی قرار گرفتند. بیماران دارای بیش از یک زخم جلدی بودند که یکی از زخمها به عنوان کنترل و دیگری را به عنوان مداخله مورد بررسی قرار دادیم. گروه کنترل تحت درمان روتین گلوکانتیم قرار گرفته و گروه مداخله علاوه بر درمان معمول، فرآورده ژل پلاکتی را نیز دریافت نمودند. ژل پلاکتی به صورت هفتهای یک بار و تا حداکثر 7 بار در محل زخم مورد استفاده قرار گرفت. اساس پاسخ به درمان به صورت تشکیل نسج گرانولاسیون قابل مشاهده توسط پزشک معالج و اپیتلیزاسیون بود.
یافتهها
استفاده از ژل پلاکتی اتولوگ در زخمهای گروه مداخله، در 66% موارد با بهبودی کامل و سریعتر زخم همراه بود و 34% زخمها نیز بهبودی نسبی داشتند. در طول ۲ ماه ارزیابی، هیچ کدام از زخمهای گروه کنترل با بهبودی کامل همراه نبود. در گروه مداخله، میانگین مساحت زخم در هفته اول 9/148 ± 6/160 میلیمتر مربع و در هفته هشتم به میزان 6/121 ± 9/86 میلیمترمربع رسید که این تغییر نزولی از نظر آماری معنادار بود (001/0>p).
نتیجه گیری
ژل پلاکتی می تواند در ترمیم زخم و رفع اسکار زخمهای ناشی از لیشمانیوز جلدی مؤثر باشد.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
طب انتقال خون
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |