:: جلد 4، شماره 4 - ( زمستان 1386 ) ::
جلد 4 شماره 4 صفحات 259-264 برگشت به فهرست نسخه ها
ارتباط میزان هموسیستئین خون و احتمال ابتلا به بیماری‌های ترومبوز عروقی
محمدرضا دیهیم، دکتر فرهاد رازجو، دکتر مهتاب مقصودلو، مریم عابدینی
چکیده:   (23936 مشاهده)

  چکید ه

  سابقه و هدف

  ترومبوزهای عروقی به عنوان یکی از بزرگ‌ترین عوامل مرگ و میر در دنیا مطرح هستند. یکی از علل مهم آتروترومبوز، هموسیستئینمی می‌باشد که با تغییر در مورفولوژی عروق، کاهش و یا از دست دادن عملکرد آنتی‌ترومبوتیک آندوتلیال عروق، سبب فعال شدن مسیر انعقاد خون و مهار فیبرینولیز می‌گردد و تمامی این عوامل می‌توانند در ایجاد آتروترومبوز نقش داشته باشند. در این طرح سعی شده است با اندازه‌گیری میزان هموسیستئین خون در بیماران ایرانی مبتلا به ترومبوز عروقی در مقایسه با گروه شاهد(افراد بدون علامت و فاقد سابقه فامیلی آتروترومبوز) نقش این آمینواسید در ابتلا به ترومبوز بررسی گردد.

  مواد وروش‌ها

  تحقیق به روش مورد ـ شاهدی( case-control ) انجام گرفت. در این تحقیق 100 نفر بیمار مبتلا به ترومبوز عروقی به عنوان گروه مورد و 68 نفر به عنوان گروه کنترل انتخاب گردیدند. سپس از گروه بیمار و کنترل با شرایط ناشتا نمونه خون در لوله‌های حاوی ضد انعقاد EDTA گرفته شد که جهت اندازه‌گیری هموسیستئین پلاسما به روش الایزا با استفاده از کیت IBL به آزمایشگاه انتقال یافت. هم چنین پرسشنامه‌ای در رابطه با بعضی متغیرهای زمینه‌ای(سن، جنس، دفعات ترومبوز، محل ترومبوز و ...) با رضایت خود بیماران تکمیل گردید. سپس داده‌های جمع‌آوری شده با استفاده از نرم‌افزار SPSS نگارش 11 وارد رایانه شد و افراد دو گروه از نظر متغیرهای زمینه‌ای به کمک آزمون‌های t-test و Chi-square مقایسه گردیدند، odds ratio تعیین و فاصله اطمینان با احتمال 95% در جامعه برآورد گردید.

  یافته‌ها

  بر طبق نتایج به دست آمده، میانگین هموسیستئین در گروه مورد 4/18 ± 85/23 میکرومول در لیتر و در گروه کنترل 4/3 ± 48/11 میکرومول در لیتر بود که این اختلاف در میزان هموسیستئین بین دو گروه از نظر آماری معنی‌دار بود. افزایش چشمگیری در میزان هموسیستئین در گروه ترومبوتیک نسبت به گروه شاهد دیده شد. بر طبق همین نتایج 48 نفر(48%) از بیماران ترومبوتیک با هیپرهموسیستئینمی همراه بودند و این در صورتی است که فقط 12 نفر(6/17%) از افرادی که در گروه کنترل بودند هیپرهموسیستئینمی داشتند. طبق نتایج به دست آمده همبستگی متوسطی بین متغیر سن و افزایش میزان هموسیستئین وجود داشت.

  نتیجه گیری

  میزان 72/2= odds ratio نشان‌دهنده این است که هموسیستئین می‌تواند به عنوان یک عامل خطر برای ابتلا به ترومبوز مطرح باشد. به همین دلیل به نظر می‌رسد اندازه‌گیری میزان هموسیستئین در بیمارانی که سابقه آترواسکلروز، ترومبوز یا بیماری‌های عروقی را داشته و یا در خانواده درجه یک خود یکی از این بیماری‌ها را داشته‌اند امری ضروری می‌باشد. هم چنین کاهش هموسیستئین با مصرف مکمل‌های فولات، B12 و B6 می‌تواند در جهت پیشگیری از ترومبوز در افراد با ریسک بالا و هم چنین در جهت بهبود وضعیت بیماری امری مهم و ضروری تلقی شود.

  کلمات کلیدی : هموسیستئین، ترومبوز وریدی، عامل خطر

واژه‌های کلیدی: هموسیستئین، ترومبوز وریدی، عامل خطر
متن کامل [PDF 216 kb]   (3204 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: هماتولوژي
انتشار: 1393/5/26


XML   English Abstract   Print



جلد 4، شماره 4 - ( زمستان 1386 ) برگشت به فهرست نسخه ها