جلد 3، شماره 1 - ( بهار 1385 )                   جلد 3 شماره 1 صفحات 71-63 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Deyhim M.R., Tarabadi F, Shaiegan M., Aghaeipour M, Refua S.. Evaluation of serumic beta-2 microglobulin (2MG) in patients with monoclonal and polyclonal Gammapathy. bloodj 2006; 3 (1) :63-71
URL: http://bloodjournal.ir/article-1-69-fa.html
محمدرضا دیهییم ، فروغ اعظم طرآبادی ، دکتر مژگان شایگان ، دکتر مهناز آقایی‌پور ، دکتر ساندرا رفوآ . ارزیابی بتا‌ ـ‌2 میکروگلوبولین (2MG) در سرم بیماران مبتلا به منوکلونال و پلی کلونال گاماپاتی. فصلنامه پژوهشی خون. 1385; 3 (1) :63-71

URL: http://bloodjournal.ir/article-1-69-fa.html


چکیده:   (59340 مشاهده)

  چکید ه

  سابقه و هدف

  بتا-2 میکروگلوبولین ، پروتئینی است با‌ وزن مولکولی 11800 دالتون که توسط سلول‌های هسته‌دار ساخته می‌شود. این پروتئین اولین باردر ادرار بیماران مبتلا به نارسایی کلیه تخلیص شده است . افزایش سطح سرمی
بتا-2 میکروگلوبولین در رد پیوند، لوکمی‌لنفوسیتیک، بدخیمی‌های خونی ‌و ‌در بیماری ‌مولتیپل‌میلوما (
MM ) گزارش‌شده است و به عنوان شاخص مهم در MM مطرح می‌باشد. با توجه به اهمیت موضوع، به بررسی سطح سرمی b 2MG و بعضی از فاکتورهای مرتبط در بیماران مبتلا به منوکلونال‌و پلی‌کلونال گاماپاتی پرداختیم.

  مواد و روش‌ها

  در این مطالعه که از نوع توصیفی با استفاده از روش نمونه‌گیری غیرتصادفی بود، از بین مراجعه‌کنندگان، 8 بیمار مبتلا به گاماپاتی در طول مدت 3 ماه مورد ارزیابی‌ قرارگرفتند. اندازه‌گیری میزان بتا-2 میکروگلوبولین به روش الیزا ، بررسی میزان CRP به روش لاتکس‌آگلوتیناسیون و اندازه‌گیری میزان کراتینین نیز به روش ژافه با استفاده از اتوآنالیزر انجام گرفت. جداسازی پروتئین‌های سرم به روش الکتروفورز سلولز استات و اندازه‌گیری ایمونوگلوبولین‌های سرم نیز با استفاده از روش رادیال ایمونودیفیوژن( RID )انجام شد. با استفاده از ضریب ارتباط اسپیرمن Spearman(Rho) ، ارتباط بین پارامترها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

  یافته‌ها

  طی‌بررسی‌انجام‌شده، در 5/87 درصد از بیماران مبتلا به گاماپاتی‌منوکلونال، افزایش میزان بتا-2 میکروگلوبولین مشاهده گردید.‌سطح سرمی CRP نیز در این بیماران افزایش یافته بود. طبق نتایج به‌ دست آمده و محاسبات آماری، بین افزایش میزان غلظت سرمی بتا-2 میکروگلوبولین و CRP همبستگی قوی وجود داشت که معنی‌دار بود (0 5 /0 p < ، 693 /0= Rho ) و فقط در 4 0 درصد از بیماران، افزایش هم زمان b 2MG و کراتینین وجود داشت. در بیماری ‌ که مبتلا به گاماپاتی ‌منوکلونال همراه با نارسایی کلیه بود، پیک بسیار بلندی در محدوده گاماگلوبولین مشاهده شد.

  نتیجه گیری

  از این مطالعه می‌توان نتیجه گرفت که از مارکرهایی نظیر b 2MG ، CRP ،کراتینین و همچنین درصد باند پروتئین منوکلونال می‌توان به عنوان مارکرهای تشخیصی در وضعیت بیماری و طول عمر بیماران مبتلا به منوکلونال گاماپاتی استفاده کرد که بهتر است تمامی فاکتورهای ذکر شده در دوران عودورمیشن بیماری بررسی گردد و نقش اساسی آن‌ها در پیش‌آگهی و تشخیص بیماری مطرح شود که این خود احتیاج به مطالعات و تحقیقات بیشتری در این زمینه دارد.

  کلمات کلیدی: منوکلونال گاماپاتی، بتا ـ 2 میکروگلوبولین، پروتئین ‌ـ ‍ C فاز حادکراتینین، الکتروفورز پروتئین، ایمونوگلوبولین

متن کامل [PDF 442 kb]   (6448 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه پژوهشی خون می‌باشد.

طراحی و برنامه نویسی: یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Journal of Iranian Blood Transfusion

Designed & Developed by: Yektaweb