چكيد ه

  سابقه و هدف

  بيماران تالاسمي ماژور به‌علت دريافت طولاني مدت خون، در معرض آلودگي به هپاتيت‌هاي ويروسي مخصوصاً B و C قرار دارند و امروز يكي از مهم‌ترين مسائل بهداشتي اين بيماران كنترل آلودگي به اين ويروس‌هاست. دراين مطالعه برآن شديم كه شيوع هپاتيت‌هاي B و C و عوامل خطرساز آن را درگروهي از بيماران تالاسمي ماژور بررسي كنيم.

  مواد وروش‌ها

  مطالعه به‌صورت توصيفي بر روي 364 بيمار تالاسمي ماژور در شهرستان زاهدان انجام شد. ابتدا تمام بيماران مورد پيگيري قرار گرفتند و پرسشنامه‌اي شامل اطلاعات دموگرافيك از جمله سن، جنس، قوميت، تعداد دفعات تزريق خون در سال، سن تشخيص بيماري، سابقه واكسيناسيون و... تكميل شد. سپس نمونه خون بيماران، تحت بررسي ماركرهاي سرمي Anti-HBc ، HBsAg ، Anti-HCV ، Anti-HBs به روش اليزا قرار گرفت و نتايج اليزا مثبت HBsAg و Anti-HCV به ترتيب توسط تست نوتراليزيشن و RIBA مورد تأييد قرار گرفت. نتايج توسط نرم‌افزار SPSS 10/10 بررسي شد و از آماره Chi-square براي آناليز آماري استفاده شد.

  يافته ها

  364 بيمار تالاسمي مورد بررسي قرار گرفتند كه 206 نفر (6/56%) مذكر و 158 نفر (4/43%) مؤنث بودند. ميانگين سني بيماران 17/5 ± 7/9 سال بود كه 205 نفر (3/56%) آنها بلوچ بودند. از اين تعداد 1 نفر HBsAg مثبت و 49 نفر Anti-HCV مثبت بودند. در نتيجه شيوع HBsAg مثبت 3/0% و شيوع Anti-HCV مثبت 5/13% بود. 321 نفر (2/88%) Anti-HBs مثبت و 88 نفر (2/24%) Anti-HBc مثبت بودند. در بررسي آماري انجام شده بين سن بيماران و Anti-HCV مثبت اختلاف آماري معني‌داري وجود داشت به‌طوري‌كه با افزايش سن، Anti-HCV مثبت افزايش مي‌يافت (P<0.005) . هم‌چنين بين تعداد دفعات تزريق خون در سال و Anti-HCV مثبت نيز اختلاف آماري معني‌داري وجود داشت، به‌طوري‌كه افرادي كه بيشتر يا مساوي 20 بار در سال خون دريافت كرده بودند، 3/33% Anti-HCV مثبت بودند درحالي‌كه در سايرگروه‌ها اين ميزان كمتر از 15% گزارش شد (P=0.006) .

  نتيجه گيري

  با ارزيابي اين مطالعه به اين نتيجه مي‌رسيم كه شيوع هپاتيت C در بيماران تالاسمي ماژور بسيار بالاست اما به‌نظر مي‌رسد طرح غربالگري اهداكنندگان به‌طور مؤثري مي‌تواند شيوع و بروز عفونت را كاهش دهد .

  كلمات كليدي: تالاسم ي ماژور، هپاتيت B ، هپاتيت C