چكيد ه

  سابقه و هدف

  در ميان واكنش‌هاي تزريق خون و فرآورده‌هاي آن، عوارض حاد شايع‌ترين بوده و از علل مهم مرگ و مير در بيماران محسوب مي‌گردد. به طوري‌ كه سپتي‌سمي، عارضه هموليتيك حاد و ترالي داراي بيشترين علل مرگ و مير حاد بيماران ناشي از تزريق خون مي‌باشند. يكي از مهم‌ترين اهداف مراكز انتقال خون دنيا، تلاش در كاهش عوارض حاد و ارتقاي ايمني خون و سلامت بيماران است. جهت رسيدن به اين هدف سعي مي‌شود ميزان و علل بروز عوارض حاد شناسايي شود و در بهبود روند تزريق خون اقدامات لازم به عمل آيد. هدف از اين تحقيق بررسي اين عوارض در چند مركز بيمارستاني بود.

  مواد وروش‌ها

  مطالعه انجام شده از نوع توصيفي بود. در اين بررسي 2633 بيمار بستري در بخش‌هاي جراحي و غير جراحي از 11 بيمارستان در تهران و شمال كشور كه در سال 1384 تحت تزريق خون قرار گرفته بودند، از نظر عوارض حاد تزريق مورد ارزيابي قرار گرفتند. يافته‌ها با استفاده از آزمون آماري كاي‌دو( Chi-square ) و نرم‌افزار SPSS تجزيه و تحليل شدند.

  يافته‌ها

  از 2633 بيمار،20 بيمار(8/0%) دچار عارضه حاد تزريق خون گرديدند. 2613 بيمار(2/99%) هيچ گونه عارضه‌اي نداشتند. از 20 بيمار عارضه‌دار، 8 نفر دچار تب غيرهموليتيك، 9 نفر به آلرژي، 1 نفر به ناسازگاري گروه خون و 2 نفر به انعقاد داخل عروقي منتشر( DIC ) مبتلا گرديدند.

  نتيجه گيری

  در اين مطالعه مشخص گرديد كه شايع‌ترين عارضه حاد به دنبال تزريق خون تب و آلرژي مي‌باشد و ميزان شيوع هر كدام از آن‌ها 3/0% گزارش گرديده است كه در مقايسه با آمارهاي بين‌المللي(6%-5/0%) از شيوع كمتري برخوردار مي‌باشد. ميزان بروز ناسازگاري گروه خون 03/0 درصد بود كه نسبت به آمارهاي بين‌المللي(004/0%) شيوع بالاتري دارد.

  كلمات كليدي : آلرژي، تزريق خون، ناسازگاري گروه‌هاي خون، انعقاد داخل عروقي منتشر